“പറയെടാ…പറയെടാ നായെ…ആരോടൊക്കെ നീ ഇത് പറഞ്ഞു…എന്റെ പാവം മുത്തശ്ശിയെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയത് നീയൊക്കെ ഈ നാട്ടില ആരോടൊക്കെ എഴുന്നിള്ളിച്ചു?” കാര്യം കമ്പിയായെങ്കിലും അതിനേക്കാളുമൊക്കെ കാര്യ ഗൗരവത്തോടെ…തന്റെ മുത്തശ്ശിയെ അപമാനിച്ചതിലുള്ള ക്ഷോഭത്തോടെ ഹൈമ അലറി.
” ഇല്ലാ… ഇല്ലാ…ഞങ്ങൾ ഇതാരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ലാ…”
” നീ നുണ പറയാ അല്ലെ..”? ഹൈമ അവന്റെ കുഞ്ചി രോമത്തിൽ വിരലിട്ടു പിടിച്ചിട്ടു തല രണ്ടു കറക്കു കറക്കി. സന്ദീപിന് തന്റെ മുടി പറിഞ്ഞു പോകുന്നത് പോലെ തോന്നി…
” പ്ളീസ്…പ്ളീസ്… ഇതൊന്നു വിശ്വസിക്ക് ഹൈമച്ചേച്ചീ…ഞങ്ങൾ ഇതാരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല…ഞങ്ങൾക്ക് ഈ നാട്ടില ആരോടും കമ്പനിയില്ലാ…”
” ഓഹോ…അപ്പോൾ വേറെ നാട്ടിലുണ്ടെന്ന്.”..
” ഇല്ല ചേച്ചി ഇല്ലാ…ഞങ്ങൾക്ക് വേറാരെങ്കിലുമായിട്ടു കമ്പനി ഇല്ലാ…ചേച്ചി ആരോടെങ്കിലും ഒന്ന് ചോദിച്ചു നോക്ക്…ഞങ്ങള് വേറെ കൂട്ട് കൂടി നടക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന്…എല്ലാവരും ഞങ്ങളെ കുണ്ടൻ കമ്പനി എന്നാ വിളിക്കുന്നെ..അത് കേൾക്കുമ്പം ഞങ്ങൾക്കെന്തൊരു വിഷമമാണെന്നോ…”
“അത് നീ ഒക്കെ അങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടല്ലേ?” ഹൈമയുടെ സ്വരം അല്പം കാതരമായി.
“അതെ ചേച്ചി…ഞങ്ങൾ അത് ചെയ്തു…പക്ഷെ നാട്ടുകാർക്കു അത് ഇത് വരെ അറിയില്ല…എന്നാണ്…ഞങ്ങളുടെ…ഇത് വരെ ഉള്ള അറിവ്…”
ഹൈമ ഒന്നാലോചിച്ചു…തനിക്കിതു വരെ കിട്ടിയ വിവരങ്ങൾ പ്രകാരം ( മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞതും നാണിത്തള്ള പറഞ്ഞതും…) ഇവന്മാർക്ക് അധികം കൂട്ടുകെട്ടൊന്നുമില്ല. ( അതാണല്ലോ താൻ ഇവരെ കളിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത്…)
സന്ദീപ് തുടർന്നു; ” അങ്ങനെയുള്ളപ്പോ ഞങ്ങൾ ഈ ഒളിഞ്ഞു നോട്ട വാർത്ത ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞാ ഞങ്ങൾ ഊളകളായില്ലേ? ”
ഹൈമ ഒരു നിമിഷം ഒന്നാലോചിച്ചു;”ശരിയാണല്ലോ!”
മറുപടിക്കു കാത്തു നിൽക്കാതെ സന്ദീപിന്റെ അടുത്ത വാചകം വന്നു;” ഞങ്ങൾ കണ്ട കാര്യങ്ങൾ പരസ്പരം ആലോചിച്ചു ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ചെയ്യും”( അതായത് കുണ്ടനടിക്കും.) ” അപ്പോൾ ഞങ്ങളിൽ ഒരാൾ ഏതെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ അമ്മയോ പെങ്ങളോ ഒക്കെ ആവും”.
“അപ്പൊ മുത്തശ്ശിയോ?” ഹൈമ ചോദിച്ചു.
“മുത്തശ്ശി ചിലപ്പോ മാത്രമേ ആകുള്ളൂ”.
” കാരണം?”
അവൻ വീണ്ടു മൌനം പാലിച്ചു…
” നീ പറയാനോ
അതോ ഞാൻ അടുത്ത കുത്ത് കുത്തണോ?”
The Author
