“നിൽക്ക് ഞാൻ കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും എടുക്കാം.” ബാബി കിച്ചണിലേക്ക് പോയി.
വീട്ടിൽ അപ്പൊ വേറെ ആരും ഇല്ലായിരുന്നു. ഫൈസൽകാടെ ഉമ്മ തറവാട്ടിൽ പോയി എന്ന് തോന്നുന്നു. ഇനി വൈകുന്നേരമേ വരൂ. നല്ല ചാൻസ്. ഞാൻ മനസ്സിൽ കരുതി. പക്ഷെ എന്ത് കാര്യം, ബാബിയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നും എന്തെങ്കിലും ഒരു പോസിറ്റീവ് റെസ്പോൺസ് ഉണ്ടാകണ്ടേ…
ബാബി രണ്ടു പേർക്കും ആപ്പിൾ ജ്യൂസ് അടിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു.. ഞങ്ങൾ ഹാളിൽ സെറ്റിൽ ഇരുന്നു ജ്യൂസ് കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവർ ഇടക്കിടക്ക് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ ചോദിച്ചു: “എന്തെ? “
ബാബി: “നിനക്ക് ചോദിക്കാൻ ഉള്ളെ? “
അത് വേണ്ട എനിക്ക് പേടിയാ ചോദിക്കാൻ…
“പേടിക്കണ്ട.. നീ ചോദിക്ക്.”
“വേണ്ട, ബാബി ആരോടെങ്കിലും പറയും”
“പറയില്ല…. സത്യം …”
“നേരിട്ട് ചോദിക്കാൻ എനിക്ക് പേടിയാ… ഞാൻ മെസ്സേജ് അയക്കാം” എന്ന പറഞ്ഞ ഞാൻ പോകാൻ ഒരുങ്ങി.
ബാബി എന്റെ കൈ പിടിച്ചു.. “അങ്ങനെ ഇപ്പൊ മെസ്സേജ് ഉണ്ടാക്കണ്ട…. നേരിൽ പറയാൻ പറ്റുന്ന കാര്യം ആണെങ്കി പറഞ്ഞ മതി..”
എനിക്ക് ആകെ പരിഭ്രമം ആയി… ചോദിക്കണോ… വേണ്ടയോ? ഇത് വരെ എല്ലാം ഞാൻ പ്ലാൻ ചെയ്ത പോലെ തന്നെ സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്. ഇനിയാണ് നിർണായക ഘട്ടം. പേടിച്ചിരുന്നാ എല്ലാം വെറുതെ ആകും.
അവസാനം രണ്ടും കല്പിച്ചു ചോദിച്ചു “എനിക്ക് ഒരു കിസ്സ് തരുമോ?”
ബാബി ചെറുതായൊന്ന് ഞെട്ടും എന്നാണ് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതെങ്കിലും അതുണ്ടായില്ല. ഇതൊക്കെ തന്നെ ആകും ഞാൻ ചോദിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്ന് അവർ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന പോലെ തോന്നി മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ. കുറച്ചു നേരം അവർ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി മിണ്ടാതെ നിന്നു, ഞാൻ പതിയെ തല താഴ്ത്തി.
