ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത് ഒരു ഫ്രണ്ടനെ വിളിച്ചു. കാര്യങ്ങൾ വിശദമായി പറഞ്ഞു.. അവൻക്ക് അയാളുടെ നമ്പർ കൊടുത്തു.. അവന്റെ അച്ഛൻ പോലീസ് ആണ്. ഞാൻ എങ്ങനെ എങ്കിലും ഇതൊന്ന് ശെരി ആക്കി തരാൻ പറഞ്ഞു.. അവൻ ഓക്കെ പറഞ്ഞു ഫോൺ വെച്ച്.. മാമി എന്നോട് ഒരുപാട് നന്ദി ഒക്കെ പറഞ്ഞു.. ഞങ്ങൾ അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു എത്തി.. മാമിക്ക് ഒരു കാൾ വന്നു.. മാമി റൂമിലേക്ക് പോകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച് ഉമ്മ തന്നു..
മാമി : നീ പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ.. ഇനി ആ ശല്ല്യം ഉണ്ടാവില്ല…
ഞാൻ : ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ…
എനിക്ക് സ്വയം ഒരു അഭിമാനം വന്നു. മാമിടെ മുന്നിൽ എനിക്ക് ഒരു വില വന്നു.. അങ്ങനെ പിറ്റേ ദിവസം ആയി.. മാമി ഒരുപാട് സന്തഷത്തിലാണ്. എനിക്കും അത് മനസ്സിലായി.. എനിക്ക് എക്സാം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞുള്ള സമയം ആയതിനാൽ ഞാനും ഫ്രീ ആണ് ഇപ്പോൾ. ഞാൻ രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുന്നത് മാമിയുടെ ഒച്ച കേട്ടാണ്…
ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ഓടി ചെന്നു. നോക്കുമ്പോൾ വെല്ലിമ്മ തലകറങ്ങി വീണിരിക്കുന്നു. ഞാനും മാമിയും കൂടി എങ്ങനെ ഒക്കെയോ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചു.. ഉമ്മയും ഉപ്പയും ഒക്കെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഞാൻ മരുന്ന് വാങ്ങലും ബില്ല് അടക്കലും ഫുഡ്‌ വാങ്ങലും ഒക്കെ ആയി നടന്നു. രാത്രി ആവാറായിരിക്കുന്നു. വെല്ലിമ്മാനെ അഡ്മിറ്റ്‌ ആക്കിയത് കൊണ്ട് ഒരാൾ ഇന്ന് അവിടെ നിന്നെ മതിയാവു.
ഉമ്മ : ബിൻസി ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്. ഇവനേം കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് പൊക്കോ.. ഇവിടെ ഒരാൾക്ക് അല്ലെ നിക്കാൻ പറ്റു. ഞാൻ നിന്നോളം..
മാമി : അത് വേണ്ട ഇത്താ ഞാൻ നിന്നോളാം. കൊഴപ്പില്ല.
ഉപ്പ : മോൾക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് ഒന്നും ഓടി നടക്കാൻ ചെലപ്പോ പറ്റില്ല.. മോൾ അവനേം കൊണ്ട് പൊക്കോ… അതാ നല്ലത്..
ഞങ്ങൾ ഓക്കെ എന്നാ മട്ടിൽ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി. വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോ 7 മണി ആയിരിക്കുന്നു.
