“ഒരുപാടുണ്ടോ ചേച്ചി നടക്കാൻ?”
“ഏയ് കുറച്ച്…എന്തേ പെട്ടിയും തൂക്കി നടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ?”
“ഹേയ്…എന്നാലും കുറച്ച്…വെളുപ്പിനെ ഇറങ്ങിയതാണ് നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ട്.”
“എവിടെയാ ആര്യൻ്റെ സ്ഥലം?”
“കോട്ടയം…ചേച്ചിടെ പേരെന്താ?”
“ചന്ദ്രിക”
“ഹാ…ഞാൻ ചേച്ചിന്ന് തന്നെ വിളിച്ച പോരെ?”
“എന്തേ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്?”
“അല്ലാ കുട്ടച്ചനെ ആദ്യം ചേട്ടാന്ന് വിളിച്ചപ്പോ കുട്ടച്ചാ എന്നാ നാട്ടുകാർ വിളിക്കുന്നെ അങ്ങനെ വിളിച്ചോളാൻ പറഞ്ഞു…ചേച്ചിക്കും ഇനി അങ്ങനെ എന്തേലും ഉണ്ടോന്ന് അറിയാൻ…”
“ഹഹ…ഏയ് എന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കാൻ പ്രത്യേകിച്ച് പേരൊന്നും ഞാൻ ആർക്കും കൊടുത്തിട്ടില്ല…അതുകൊണ്ട് ആര്യൻ ഇഷ്ട്ടം ഉള്ളത് വിളിച്ചോ.”
“അപ്പോ ചേച്ചി എന്ന് തന്നെ വിളിക്കാം…അല്ലേലും കുട്ടച്ചനെ ചേട്ടാന്ന് വിളിക്കാൻ ആദ്യം എനിക്കും ഒരു മടി ഉണ്ടായിരുന്നു…അത് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടാവണം കുട്ടച്ചൻ എന്ന് വിളിച്ചോളാൻ പറഞ്ഞത്.”
“അപ്പോ എന്നെ ചേച്ചി എന്ന് വിളിക്കാൻ മടി ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല?”
“ഏയ് ഇല്ല…അല്ലേലും ചേച്ചിയെ കണ്ടാൽ അത്ര പ്രായം പറയില്ലല്ലോ.” ആര്യൻ വെറുതെ ഒന്ന് പോക്കിയേക്കാം എന്ന് കരുതി.
ആര്യൻ ആ പറഞ്ഞത് സുഖിച്ചെങ്കിലും ചന്ദ്രിക അത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ “ഹഹ എൻ്റെ മോൾക്ക് ഉണ്ട് ആര്യൻ്റെ പ്രായം” എന്ന് മറുപടി കൊടുത്തു.
“ആഹാ അത് ശെരി…എന്നിട്ട് ആളെ അവിടെ എങ്ങും കണ്ടില്ലല്ലോ…”
“അവള് കെട്ടിയോൻ്റെ വീട്ടിലാ…ടൗണിന്നും കുറച്ച് പോണം…കെട്ടിയോൻ ഡ്രൈവറാണ്…അവൻ ദൂര ഓട്ടം പോകുമ്പോ വല്ലപ്പോഴും ഇവിടെ വന്നു നിൽക്കും.”
“ആഹാ അത് ശെരി…ചേച്ചി എന്നും കുളത്തിൽ പോയാണോ കുളിക്കുന്നെ?”
“ഞാൻ കുളിക്കാൻ പോകുവാണെന്ന് എങ്ങനെ മനസ്സിലായി?”
“അല്ലാ തുണി അലക്കാൻ മാത്രം ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഈ ചകിരിയും ചന്ദ്രിക സോപ്പും ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നല്ലോ…” ബക്കറ്റിന് അകത്തേക്ക് നോക്കി ആര്യൻ പറഞ്ഞു.
“ആഹാ എല്ലാം നല്ലപോലെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.”
“അത് പിന്നെ പുതിയ സ്ഥലം അല്ലേ എല്ലാം നന്നായിട്ട് തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചേക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു.”
അത് പറയുമ്പോൾ ആര്യൻ്റെ കണ്ണുകൾ തൻ്റെ മുലയിലേക്ക് പതിഞ്ഞിരുന്നോ എന്ന് ചന്ദ്രികക്ക് സംശയം തോന്നി.
