“എന്താ…?” അവൾ ചെറിയൊരു പേടിയോടെ ചോദിച്ചു.
“പോകാം…ഞാൻ കൊണ്ടാക്കാം…”
തീർത്തും അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു ആര്യൻ്റെ പ്രതികരണം. ഒരുപക്ഷേ തൻ്റെ ഭയം ആര്യൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ താൻ പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ ഒരു ചിന്ത അവൻ്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ആദ്യം ചിന്തിച്ചതാവാനായിരിക്കണെ സാധ്യത എന്ന് ശാലിനി മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ അരുതാത്തതൊന്നും നടക്കാതിരുന്നതും നന്നായി എന്നും അവൾക്ക് തോന്നി.
“ചേച്ചീ…” വീണ്ടുമുള്ള അവൻ്റെ വിളി അവളെ ചിന്തകളിൽ നിന്നുമുണർത്തി.
“ഹാ…പോകാം…” അവൾ പറഞ്ഞു.
ആര്യൻ വീട് പൂട്ടി ശാലിനിയുമായി അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. നടക്കുന്ന വഴിയിൽ അവർ അറിയാതെ തന്നെ അവരുടെ കൈകൾ കോർത്തിണങ്ങിയിരുന്നു.
വീട്ടിലെത്തിയപാടെ തന്നെ പതിവുപോലെ അമ്മൂട്ടി ചാടി ആര്യൻ്റെ എളിയിൽ കയറി. അമ്മ അവൻ്റെ പാചകത്തിനെയും കൈപ്പുണ്യത്തെയും വാനോളം പുകഴ്ത്തിയ ശേഷം സീരിയൽ കാഴ്ചകളിലേക്ക് തന്നെ മുഴുകി. ശാലിനി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയതിന് പിന്നാലെ തന്നെ ആര്യനും അമ്മുവിനെ എടുത്തുകൊണ്ട് അങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു.
“ടീ പെണ്ണേ…നിനക്ക് നാളെ സ്കൂൾ ഉള്ളതല്ലേ പോയിരുന്ന് വല്ലോം പഠിക്കാൻ നോക്കിക്കേ അവൻ്റെ തോളത്ത് കയറി ഇരിക്കാതെ…” ശാലിനി അമ്മുവിനോട് പറഞ്ഞു.
“പിന്നേ…ഇവള് ഐ.എ.എസിനല്ലെ പഠിക്കുന്നത്…മോളിവിടെ ഇരുന്നോ കേട്ടോ ആരാ ചോദിക്കാൻ വരുന്നതെന്ന് ഞാൻ നോക്കട്ടെ…” ആര്യൻ അതിന് മറുപടിയെന്നോണം ശാലിനിയോടായി പറഞ്ഞു.
“ഹാം…” അമ്മു ചിണുങ്ങി.
“ടാ ചെക്കാ…ഒന്നാമതേ അവൾക്ക് പഠിക്കാൻ ഇഷ്ടമല്ല…ഇനി നീ കൂടി അതിന് വളം വെച്ച് കൊടുക്ക്…”
“അതൊക്കെ ഒരു പ്രായം ആകുമ്പോ അവള് തന്നെ ഇരുന്ന് പഠിച്ചോളും ചേച്ചി അവളെ ഇങ്ങനെ വെറുപ്പിക്കാതെ ഇരുന്നാൽ മതി…അല്ലേ അമ്മൂട്ടി…”
“ആന്നേ…ഈ അമ്മയ്ക്ക് വട്ടാ…” അമ്മു കുസൃതിയായി പറഞ്ഞു.
“ഹഹഹ…അതേ മോളെ അമ്മയ്ക്ക് വട്ടാ…” ആര്യൻ അതിന് ഏറ്റു പിടിച്ചു.
“ആർക്കാടീ വട്ട്…ഏഹ്…പറയടി…” ശാലിനി ദേഷ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് അമ്മുവിനെ അടിക്കാനായി കൈ വീശി ചെന്നു.
“ഏയ്…ശേ…അവള് തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ ചേച്ചീ അടിക്കല്ലേ…മാറി നിക്ക്…” ആര്യൻ അമ്മുവിനെ അവൻ്റെ മാറോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് തിരിഞ്ഞ് നിന്നുകൊണ്ട് സംരക്ഷിച്ചു.
