“എന്ത്…?” ലിയ അവനെ നോക്കി കണ്ണ് തള്ളി.
“അല്ല ചേച്ചിക്ക് ശാലിനി ചേച്ചിയെക്കാൾ വണ്ണം ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് അളവ് നോക്കിയിട്ട് വേണ്ടല്ലോ അറിയാൻ…കണ്ടാൽ അറിഞ്ഞൂടെ എന്ന്…” ആര്യൻ കാര്യം വ്യക്തമാക്കി.
“ഓ അങ്ങനെ…!” ലിയ ചിരിച്ചു.
“പിന്നെ ചേച്ചി എന്ത് വിചാരിച്ചു…?” ആര്യൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ ചോദിച്ചു.
“ഏയ് ഒന്നുമില്ല…” ലിയ ജാള്യതയോടെ ചിരിച്ചു.
“മ്മ്…മ്മ്…നോട്ടി ഗേളാഹ്…” ആര്യൻ ഒരു പ്രത്യേക ഈണത്തിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“പോടാ അവിടുന്ന്…ഹഹ…” ലിയക്കും ചിരി അടക്കാനായില്ല.
“ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം…ചേച്ചി വാതിൽ അടച്ചേക്ക്…” ആര്യൻ പറഞ്ഞിട്ടിറങ്ങി.
ശാലിനിയുടെ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ അമ്മ നിലവിളക്കുമായി തിണ്ണയിലേക്ക് വരുന്ന കാഴ്ചയാണ് ആര്യൻ കണ്ടത്. പിന്നാലെ തന്നെ ശാലിനിയും അമ്മുവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആര്യനെ അമ്മു ആകട്ടെ പതിവുപോലെ തന്നെ ആര്യൻ്റെ ഒക്കത്തേക്ക് ഓടിക്കയറാൻ തുടങ്ങിയതും ശാലിനി അവളോട് അവിടിരുന്ന് നാമം ജപിക്കാൻ ആജ്ഞാപിച്ചിട്ട് അവനോട് കാര്യം തിരക്കി. ആര്യൻ വന്ന കാര്യം അവരോട് പറഞ്ഞു.
“ഓഹോ അപ്പൊ സാറ് മാഡത്തിന് വേണ്ടി ടെക്സ്റ്റൈൽ ഷോപ്പ് അന്വേഷിച്ചിറങ്ങിയതാണല്ലേ…” ശാലിനി അവനെയൊന്ന് കളിയാക്കാൻ വേണ്ടി ചോദിച്ചു.
“പോടീ പെണ്ണേ അവിടുന്ന്…ആ കുഞ്ഞ് ഒരു സഹായം ചോദിച്ചു വരുമ്പോ ഇങ്ങനെയാണോ പറയുന്നത്…” അമ്മ ശാലിനിയോട് ശബ്ദമുയർത്തി.
“അമ്മ അത് കാര്യമാക്കേണ്ട…അതെനിക്കിട്ട് സ്ഥിരം തരുന്നതാ…അതിനുള്ളത് ഞാനും കൊടുത്തോളാം പിന്നെ…” ആര്യൻ ശാലിനിയെ നോക്കി അർത്ഥം വച്ച് ചിരിച്ചു. ശാലിനി നാണിച്ച് തല കുമ്പിട്ട് നിന്നു.
“ചേട്ടന് ഞാൻ എൻ്റെ ഉടുപ്പ് തരാം…അത് കൊണ്ടോയി കൊടുത്തോ…” അമ്മൂട്ടി ആര്യനോടായി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് അവർ മൂവരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
“പിന്നല്ല…എൻ്റെ അമ്മൂട്ടിക്ക് എന്നോട് സ്നേഹം ഉണ്ട്…ഉമ്മുമ്മുമ്മ…” ആര്യൻ അവളെ കോരി എടുത്ത് ഉമ്മകൾ കൊടുത്തുകൊണ്ട് ഒക്കത്തിരുത്തി.
“മോളേ…നീ ചെന്ന് കൊച്ചന് വേണ്ടത് എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ കൊടുക്ക് ചെല്ല്…മോൻ അകത്തേക്ക് ചെല്ല് അവളെടുത്ത് തരും…” അമ്മ ശാലിനിയോടും ആര്യനോടുമായി പറഞ്ഞു.
