“അപ്പൊ ശരിയാന്റി, ഞാൻ നാളെവരാം…” മണി പറഞ്ഞിറങ്ങി… സന്ദീപിനെ കൈവീശിക്കാണിച്ചു. സന്ദീപിനു സന്തോഷമായി. ഇനി കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് കളിക്കാൻ ഒരാളായല്ലോ.
പാർവ്വതിക്കും മണിക്കുട്ടനെ നന്നേ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. നല്ല ശ്രീത്വമുള്ള മുഖം. അവന് അച്ഛനും അമ്മയുമില്ല എന്ന് സന്ദീപ് പറഞ്ഞിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് മന:പൂർവ്വമാണ് അവന്റെ വീട്ടുകാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കാഞ്ഞത്. വൈകിട്ട് രമേശേട്ടനെ വിളിക്കുമ്പോൾ മണിക്കുട്ടന്റെ കാര്യം പറയണം എന്നാലോചിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അകത്തേക്ക് പോയി. രമേശൻ ഗൾഫിൽ നിന്നും വന്നിട്ട് പോയതേയുളളൂ. ഇനി ഒരു വർഷം കഴിയണം പുള്ളിക്കാരനെ ഒന്നു കണ്ടുകിട്ടാൻ. എല്ലാ ദിവസവും രാത്രി വിളിക്കും. കുറച്ചു നേരം വീട്ടുകാര്യങ്ങളൊക്കെ സംസാരിച്ചിട്ടു വെക്കും. പിന്നേയും എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ച് പാർവ്വതി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
മണിക്കുട്ടൻ വീട്ടിൽ ചെന്ന് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ട്യൂഷൻ ഫീസ് എവിടെന്നു കൊടുക്കാനാ എന്നു പറഞ്ഞു ചെറിയമ്മ അവന്റെ നേരെ ചാടിക്കേറി. ഫീസൊന്നും വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴാണു പിന്നെ വിടുന്ന കാര്യം സമ്മതിച്ചത്. വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരാഴ്ചയല്ല, എത്ര ദിവസം ഞാൻ മാറി നിന്നാലും അവർക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലാ എന്നെനിക്കു മനസ്സിലായി. ചെറിയച്ഛൻ എല്ലാത്തിനും മൌനസമ്മതം തന്നു.
രാത്രി തന്നെ ഒരാഴ്ചത്തേക്കുള്ള സാധനങ്ങളും, ബുക്കും പേപ്പറും എല്ലാം ബാഗിലാക്കി വെച്ചു. നാളെ ശനിയാഴ്ച അവധി ദിവസമാണ്. വൈകിട്ടാകുമ്പോഴേക്കും പോകാം എന്നൊക്കെ കരുതി ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. കിടന്നപ്പോ ഇന്നു കണ്ട മായക്കാഴ്ചകളിലേക്ക് മനസ്സ് അറിയാതെ ഉൂളിയിട്ടു. പാർവ്വതി ആന്റിയെ കണ്ടതുള്ള സന്തോഷവും, ആന്റി വെള്ളം തന്നപ്പോൾ കിട്ടിയ ചെന്തെങ്ങിൻ കരിക്കു പോലുള്ള മുലകളുടെ ദർശനവും ഓർമ്മയിലെത്തിയത് എന്റെ കുട്ടനെ വീണ്ടും ഉണർത്തി. ഞാൻ മുണ്ടിന്റെ മുകളിൽ കൂടി അവനെ ഒന്നു ഞെരിച്ചു. എന്നാലും അത് സന്ദീപിന്റെ അമ്മയാണ്. അവർ എനിക്കും അമ്മയെപ്പോലെ അല്ലെ? അങ്ങിനെ നോക്കുന്നത് തെറ്റല്ലേ?… തുടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉയർന്നുവെങ്കിലും, പാർവ്വതിയാന്റിയെ കുറിച്ചോർക്കുമ്പോഴെല്ലാം താഴെ മുണ്ടിൽ ഉയരുന്ന കൂടാരം എന്നെ മനസ്സിനെ കാമചിന്തയുടെ ലോകത്തേക്ക് തള്ളിവിട്ടു. പിന്നേയും എന്തൊക്കേയോ ആലോചിച്ച് ഞാൻ ഉറങ്ങിപ്പോയി.
