‘അന്നാമ്മേ ഇവൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം വാങ്ങി കൊടുത്തേക്ക്. ഡ്രസ്സ് വല്ലതും വേണമെങ്കിൽ ടൗണിൽ പോയി വാങ്ങിക്കോ.’ മാത്തച്ചൻ പറഞ്ഞു.
‘ശരി മുതലാളി’
പിന്നെ റോസിക്കുട്ടിയെ നോക്കികൊണ്ട്‌ അയാൾ പറഞ്ഞു. ‘നിനക്ക് പഠിക്കണമെങ്കിൽ പഠിച്ചോ. പക്ഷെ ഇനി അടുത്തകൊല്ലമല്ലേ പറ്റത്തുള്ളു. നോക്കട്ടെ, ശരിയാക്കിത്തരാം.’
അത് കേട്ട് അവൾ സന്തോഷത്തോടെ തലയാട്ടി.
‘എന്നാ പോകാം’ എന്ന് പറഞ്ഞ് മാത്തച്ചൻ കാറിൽ കയറി, പുറകെ വര്‍ക്കിയും.
അവർ പോയ ഉടനെ അന്നമ്മ അവളെ കൂട്ടി അകത്തേക്ക് നടന്നു.
അപ്പോഴാണ് റോസികുട്ടീ ജോണികുട്ടിയെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. അവൻ അകത്തേക്കുള്ള വാതിലിന്റെ കതകിൽ ചാരി എല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ടു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അവളെ അവനും നോക്കി. കൊള്ളാം നല്ല കൊച്ച്. നല്ല കണ്ണുകൾ, ഒതുങ്ങിയ ശരീരം, നീണ്ട തലമുടി. ഒരു പാവം, അനുസരണയുള്ള പെണ്ണ് എന്ന് അവനു തോന്നി.
അവൻ നോക്കുന്നത് കണ്ടു അവൾ മുഖം കുനിച്ചു. അവന്റെ നിറവും മുഖവും ചുരുണ്ട തലമുടിയും അതിനകം അവളും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.
‘വാടാ ചായ കുടിക്കാം’. എന്ന് പറഞ്ഞു അവർ രണ്ടു പേരെയും കൂട്ടി അന്നമ്മ ഡൈനിങ്ങ് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു.
ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ രണ്ടു പേരും പരസ്പരം നോക്കിയില്ല. അന്നമ്മ ചായയും മുറുക്കും കൊണ്ടുവന്നു ടേബിളിൽ വച്ചു,
‘എടാ ഇത് കുടിച്ചിട്ട് പുറത്തു വെയിലത്തിട്ടിരിക്കുന്ന റബ്ബർ ഷീറ്റ് എല്ലാം വാരി സ്റ്റോറിൽ അടുക്കണം.’
‘ശരി ചേടത്തി’ എന്ന് പറഞ്ഞു അവൻ ചായ കുടിച്ച് എഴുന്നേറ്റു.
‘മോളെ നീയും കൂടി ചെന്ന് സഹായിച്ചു കൊടുക്ക്.’
‘ശരി’ എന്ന് പറഞ്ഞു അവളും എഴുന്നേറ്റു ജോണികുട്ടിയുടെ പുറകെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
ജോണിക്കുട്ടി ഷീറ്റുകൾ അഴയിൽ നിന്നെടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ റോസി അടുത്തു വന്നു ചോദിച്ചു.
‘ചേട്ടാ, ഇങ്ങോട്ടു തന്നെ, ഞാൻ പിടിക്കാം.’
