ഒരുപാട് വൈകി എന്നറിയാം. ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നതില്‍ തന്നെ അര്‍ഥമില്ല എന്നും അറിയാം. പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വേര്‍പാട് സൃഷ്ടിക്കുന്ന വേദന എത്ര ഭീകരമാണെന്ന് എല്ലാവര്ക്കും മനസിലാക്കാന്‍ കഴിയുമെന്ന് കരുതുന്നു. മുന്‍പേ എഴുതി വച്ച ഭാഗങ്ങള്‍ ആണ് ഇപ്പോള്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നത്. ബാക്കി എഴുതിതുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. എന്തായാലും ഇനി വൈകാതെ ഈ കഥ പൂര്‍ത്തിയാക്കും എന്നു ഉറപ്പ് തരാം. കഥ മറന്നു പോയവര്‍ പഴയ ഭാഗങ്ങള്‍ വായിച്ചിട്ട് ഈ ഭാഗം വായിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നു. ഈ പ്രാവശ്യം കൂടി ക്ഷമിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചു കഥയിലേക്ക്…..
മായികലോകം 12
Mayikalokam Part 12
നീരജിന്‍റെ കൂടെ ഇരുന്നപ്പോഴേക്കും മായയുടെ മനസ് രാജേഷിനെ വിട്ടു നീരജിന്‍റെ കൂടെ മാത്രമായി. കാരണം അത്രമാത്രം ആയിരുന്നു അവര്‍ തമ്മിലുള്ള സ്നേഹം.
“നീ ഒന്നു കൊഴുത്തിട്ടുണ്ടല്ലോ. മുലയൊക്കെ നല്ല തെറിച്ചു നില്ക്കുന്നു”
അതും പറഞ്ഞു അവന്‍ ഇടംകൈ കൊണ്ട് അവളുടെ മുലകളില്‍ തഴുകി.
“ശ്ശൊ. കൈ മാറ്റ്”
മായ നീരജിന്‍റെ കൈ എടുത്തു മാറ്റി.
“ഇതെന്തു പറ്റി നിനക്കു?. പണ്ട് നീ എന്‍റെ കൈ പിടിച്ചു മുലയില്‍ വെക്കാറുണ്ടായിരുന്നല്ലോ. ഇപ്പോ എന്തേ?”
“ഒന്നൂല” അവള്‍ പറഞ്ഞു.
“എന്നാ പിന്നെ തുടയില്‍ വെക്കാലോ?” അതും പറഞ്ഞു അവന്‍റെ കൈ മായയുടെ തുടയില്‍ വിശ്രമിച്ചു.
മായ തിരിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അവന്‍ ഡ്രൈവിങ്ങിനൊപ്പം അവന്‍റെ കൈകള്‍ മായയുടെ തുടയില്‍ ഓടി നടന്നു.
“എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നത് നമ്മള്‍”
“അതൊക്കെ ഉണ്ട് മോളേ. നിനക്കൊരു സര്‍പ്രൈസ് ഒരുക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്”
“അതെന്താ?
“അതിപ്പോ പറഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ സര്‍പ്രൈസ് എന്നു പറയണോ അതിനെ?
“എന്നാല്‍ പറയണ്ട.”
“എന്‍റെ പൊന്നേ പിണങ്ങല്ലേ. ഒരു പത്തു മിനിറ്റ് കൂടി. ഇപ്പോ എത്തും”
കാര്‍ ഹൈവേയില്‍ നിന്നും ചെറിയ ഒരു റോഡിലേക്കു തിരിഞ്ഞു.
“ഇതെങ്ങോട്ടാ?”
“പറയാം”
“എങ്ങോട്ടാണെന്ന് പറ”
“ഒന്നു ക്ഷമിക്ക് പൊന്നൂസേ.. ദാ എത്തി.”
