അവന്‍ അയാളെ നോക്കി തലകുലുക്കി.
“രവീണ…”
അയാള്‍ മന്ത്രിച്ചു.
“ഡ്രഗ് അഡിക്ഷന്‍ മാറ്റാന്‍ റിഹാബിലിറ്റെഷന്‍ ആറുമാസം. ഷോപ്പ് ലിഫ്റ്റിംഗ് [കടകളില്‍ നിന്നും സാധനങ്ങള്‍ മോഷ്ടിക്കല്‍] അഞ്ചു തവണ… ക്ലാസ് മേറ്റിനെ ഗുരുതരമായി കുത്തിപ്പരിക്കേല്‍പ്പിച്ച കേസില്‍ ട്രയല്‍ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു ഇപ്പോള്‍…”
ഇത്തവണ നെവില്‍ ശരിക്കും ഞെട്ടുന്നത് ഡീന്‍ കണ്ടു.
“ജഗദീഷ്….”
ഡീന്‍ പറഞ്ഞു.
“ഏഴ് കേസുകളുണ്ട് അവന്‍റെ പേരില്‍… മോഷണം, ഫൈറ്റ്, ആള്‍ക്കഹോള്‍…”
നെവില്‍ തലകുലുക്കി.
“സാന്ദ്ര…”
ഡീന്‍ വീണ്ടും ഉരുവിട്ടു.
“ഡ്രഗ്സ്…റിഹാബിലിറ്റെഷന്‍ ഉണ്ടായിട്ടില്ല…അവളുടെ അച്ഛന്‍ പണമെറിഞ്ഞ് സാക്ഷികളുടെ മൊഴി മാറ്റിച്ചു…അതുകൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു…ആല്‍ക്കഹോള്‍ ലഹരിയില്‍ വഴക്കുണ്ടാക്കി ഒരാളുടെ തലയടിച്ചു പൊട്ടിച്ചു… അവിടെയും അവളുടെ പണക്കാരന്‍ അച്ഛന്‍ ദൃക്സാക്ഷികള്‍ക്ക് പണം നല്‍കി കേസ് ഒതുക്കി…
നെവില്‍ കേട്ടിരുന്നു.
അയാള്‍ പറഞ്ഞതൊക്കെ വിദ്യാര്‍ഥികളെപ്പറ്റിയുള്ള കോണ്‍ഫിഡന്‍ഷ്യലായ കാര്യങ്ങളാണ്. പുറത്ത് പറയാന്‍ പാടില്ലാത്ത കാര്യങ്ങള്‍. എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കാം തന്നോട് ഇയാള്‍ ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞത്?
നെവിലിന് മനസ്സിലായില്ല.
“ഇനി നിന്‍റെ കാര്യം…”
അയാള്‍ തുടര്‍ന്നു.
“ട്രെസ്സ്പാസ്സ് ചെയ്യാന്‍ പാടില്ലാത്ത പ്രോപ്പര്‍ട്ടിയിലാണ് നിങ്ങള്‍ ഇന്നലെ രാത്രി ചെലവിട്ടത്, നിങ്ങള്‍ എല്ലാവരുടെയും പ്രായം ഇരുപതില്‍ താഴെയാണ്, അനുവദിച്ച ആല്‍ക്കഹോള്‍ ഇരുനൂറു മില്ലീലിറ്റര്‍, ഓരോരുത്തരും കഴിച്ചത്, ഒന്നര ലിറ്റര്‍….”
നെവില്‍ തലകുനിച്ചു.
“അതിനും പുറമേ….”
ഡീന്‍ തുടര്‍ന്നു.
“അതിനും പുറമേ, എസ് പി സി എയുടെ വസ്തുക്കള്‍ നശിപ്പിച്ചു…ഓവര്‍ സ്പീഡില്‍ കാറോടിച്ച് ട്രാഫിക് നിയമം തെറ്റിച്ചു… ലാസ്റ്റിലി….”
ഡീന്‍ അവനെ നോക്കി.
“ലാസ്റ്റിലി…ഷറീഫിന്‍റെ മുമ്പില്‍ നിന്ന് അയാളെ ഇവേഡ് ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ചു…”
അയാള്‍ നിര്‍ത്തി നെവിലിനെ നോക്കി.
“കേസ് ഫെഡറല്‍ കോടതിയ്ക്ക് വിട്ടാല്‍ ഒരു വര്‍ഷം വരെ ഇംപ്രിസണ്‍മെന്‍റ്റ് കിട്ടും, മിനിമം…”
സ്വരം പരമാവധി ശാന്തമാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഡീന്‍ പറഞ്ഞു.
“അങ്ങനെ വന്നാല്‍ നിന്‍റെ ഭാവി എന്താകുമെന്ന് ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? മുമ്പോട്ട്‌ ഏതെങ്കിലും സ്കൂളോ കോളെജോ നിനക്ക് അഡ്മിഷന്‍ തരുമോ?”
