മീനയുടെ യാത്ര

Meenayude Yaathra

.
കസേരയിൽ വച്ച മീനയുടെ ഫോൺ ശബ്‌ദിക്കാൻ തുടങ്ങി.. ‘ജയേഷ്’ എന്ന പേരിന്‍റെ കൂടെ ഒരു ലവ് ചിഹ്നവും സ്‌ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞു.. അവൾ ഫോണെടുത്തു..
“ആ ജയേട്ടാ… പറ “
“എപ്പഴാടി പെണ്ണെ ഇറങ്ങുന്നേ??”
“ഞാനിപ്പോ ഒരു 10 മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞിറങ്ങും… ട്രെയിൻ 3 മണിക്കാണ്.. വൈകില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു.
“ആ ഏകദേശം എത്തുന്ന സമയം എനിക്ക് പിക്ക് ചെയ്യാൻ വരാലോ.. ഏന്റെ മീറ്റിംഗിന്റെ സമയം അഡ്ജസ്റ് ചെയ്താലേ പറ്റു.. “
“അതെയോ എന്ന ഞാൻ ട്രെയിൻ കേറിയിട്ടു കറക്റ്റ് അറിയിക്കാം.. “
“ആ പിന്നെ ഏട്ടാ രാവിലെ ഞാൻ കുറച്ച് ഷോപ്പിങ് നടത്തി ട്ടോ… “ അത് പറഞ്ഞു അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നാവു കടിച്ചു.
“നി ഏന്റെ പൈസ തീർക്കുമോ”??
മീന ചിരിച്ചു..
“ആ ഡി ഞാൻ വിളികാം.. ഓഫീസിലാണ്.. “
“ആ “
ഫോൺ കട്ടായി.. അവൾ സമയം നോക്കി. ഇറങ്ങേണ്ട സമയം ആയി..
ഒരു ജോലിയുടെ ആവശ്യത്തിനായി കോഴിക്കോട് ഇന്റർവ്യൂ നു എത്തിയതാണ് മീന. ഭർത്താവ് ജയേഷ് പിന്നെ ഒരു 7 വയസ്സുള്ള കൊച്ചും ഉണ്ട്.. മീന പഠിച്ചതൊക്കെ കൊച്ചിയിൽ ആണ്. ഒരുമിച്ച് പഠിച്ച കൂട്ടുകാരിയുണ്ട് കോഴിക്കോട്.. അത്കൊണ്ട് ഇന്റർവ്യൂ നു വിടാൻ ജയേഷിന് എതിർപ്പ് കുറവായിരുന്നു..3മണിക്കൂർ ട്രെയിനിലുള്ള പോക്ക് വരവ് മാത്രം ഒറ്റക്ക്.. അവൾക് പിന്നെ അത് ശീലമായത് കൊണ്ട് കുഴപ്പമില്ല.. നല്ലൊരു ജോബ് ഓഫർ ആയത് കൊണ്ടും നാട്ടിൽ തന്നെ കിട്ടുമെന്നതും കൊണ്ട് മീന വാശിപിടിച്ചു.. അങ്ങനെ ജയേഷിനെ സമ്മതിപ്പിച്ചു. കോഴിക്കോട് എത്തി..പഴയകാല സുഹൃത്തിനെ കണ്ടതിന്‍റെ സന്തോഷവും ആവേശവും വന്നു.. രാവിലെ ഇന്റർവ്യൂ കഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു കറങ്ങാൻ അവർ പ്ലാനിട്ടു. ഉച്ചയോടെ പുറത്തൂന്നു നല്ല അസ്സൽ ഒരു ബിരിയാണിയും കഴിച്ചു മനസ്സിലാ മനസ്സോടെ നിർത്തി തിരിച്ചു പോവാൻ നിൽക്കുകയാണ് മീന.
ഭർത്താവ് വിളിച്ചു വച്ചതും അവൾ കൂട്ടുകാരി ദിൽനയോട് പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി. അവർ സ്കൂട്ടിയിൽ സ്റ്റേഷനിലെത്തി.. യാത്ര പറച്ചിലിൽ പരിഭവം കലർന്നു.. അവൾ പോയതിനു ശേഷമാണു ട്രെയിനിന്റെ നിർദേശം വന്നത്. പതിനഞ്ചു മിനുട്ട് ലേറ്റ് ആണ്.. അവൾ ഒരു നെടുവീര്പ്പിട്ടു.. സ്റ്റേഷനിൽ അത്യാവശ്യം ആളുകളുണ്ടായിരുന്നു.
രാവിലെ ഇന്റർവ്യൂ നു പോവുമ്പോൾ ഇട്ടിരുന്ന ചുരിദാർ മാറി ഒരു ബ്ലാക്ക് ജീൻസും കടും നീല സ്‌ട്രൈപ്‌സ് ഉള്ള ടി ഷർട്ടും ആണ് വേഷം..രാവിലത്തെ പൊടിയും വിയർപ്പുമെല്ലാം ശരീരത്തിൽ തന്നെ പറ്റിപിടിച്ചു കിടപ്പുണ്ട്.. ഇനി ഒന്നിനും വയ്യ.. നനഞു കുതിർന്ന കക്ഷങ്ങള് കാണിച്ചു കൈകൾ ഉയർത്തി