‘ചേച്ചീ… അവൾ രേണുന്റെ ഏതോ നോട്ട് എടുക്കാൻ പോയതാ…’
‘ഹ്മ്മ്‌… ആയിക്കോട്ടെ… വീട്ടിൽ ആരുമില്ലാത്തപ്പോ വേണ്ടാത്ത ഓരോന്ന് കാണിച്ചു വെക്കരുത്…’ കളിയാക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
‘ചേച്ചിയെ ഇവിടെ പണിക്ക് വിളിച്ചതല്ലേ? കൂടുതൽ കാര്യമൊന്നും നോക്കണ്ട. ചേച്ചി പൊയ്ക്കോ… ഇനി ഇവിടത്തെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം…’ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
‘മ്മ്മ്… മനസിലായി. ഞാൻ സ്വർഗത്തിലെ കട്ടുറുമ്പവുന്നില്ല. ഞാൻ പോയേക്കാം. ഭക്ഷണം ഒക്കെ ഇവിടുണ്ട്. ആ കൊച്ച് പോയിട്ട് എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി. ബാക്കിയുള്ള പണി ഞാൻ വന്നിട്ടു ചെയ്തോളാം…’ അവൾ പറഞ്ഞു.
‘ആഹ്… ശെരി ചേച്ചീ…’ ഞാൻ വനജയെ പറഞ്ഞയച്ചു. മെല്ലെ സ്റ്റെപ് കയറി മുകളിലെത്തി.
അതുല്യ രേണുകയുടെ മുറിയിൽ ബെഡിൽ ഇരുന്ന് ഏതോ നോട്ട് മറിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് കയറിചെന്നപ്പോൾ അവൾ ബെഡിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
‘ഏയ്… ഇരിക്കൂ… എന്താ പരിപാടി?’ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
‘ഏയ്… ഒന്നുല്ല ഏട്ടാ… ഞാൻ കുറച്ചു ദിവസം ലീവ് ആയിപ്പോയിരുന്നു. അപ്പോഴത്തെ കുറച്ചു നോട്ട്സ് എഴുതാനുണ്ട്, അത് ഏതൊക്കെയാ നോക്കി രേണുന്റെ കയ്യിന്നു വാങ്ങാൻ വന്നതാ…’
‘മ്മ്… താൻ ഇരിക്ക്…’ ഞാനും ആ ബെഡിൽ ഒരു വശത്തായി ഇരുന്നു. അവൾ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി ഇരിക്കുന്നു. ഇടയ്ക്ക് കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി ഒരു നോട്ടം എറിയും.
‘എങ്ങനുണ്ട് ക്ലാസ് ഒക്കെ… രേണു ആണോ താൻ ആണോ പഠിക്കാൻ മിടുക്കി?’
‘രേണു തന്നെ…’ അവൾ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു.
‘മ്മ്… അത് താൻ അങ്ങനല്ലേ പറയൂ… തനിക്ക് കുടിക്കാൻ എന്താ വേണ്ടേ? ജ്യൂസ് എടുക്കട്ടെ?’
‘അയ്യോ… ഒന്നും വേണ്ട ഏട്ടാ…’
‘ഓഹ്… എന്നാൽ ശെരി. താൻ നോട്ട്സ് നോക്കിക്കോ… കഴിഞ്ഞാൽ അടുത്ത റൂമിലേക്ക് വാ… ഞാൻ ബോറടിച്ചിരിക്കുവാ…’ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
‘ഉം…’ അവൾ മൂളി. ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. ഒരു സിഗരറ്റ് കത്തിച്ചു വലിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഞാൻ ലാപ്ടോപ് ഓൺ ചെയ്തു. അവൾ വരുമ്പോ എന്തെങ്കിലും പ്ലാൻ ആക്കണം. ഞാൻ ഒരു തുണ്ട് വീഡിയോ സൈറ്റ് ഓപ്പൺ ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ ലോക്ക് ചെയ്തു വെക്കാം… അവളെക്കൊണ്ട് എന്തേലും പറഞ്ഞു ഓപ്പൺ ചെയ്യിപ്പിക്കണം. അതും ഓർത്തു സിഗരറ്റ് ആഞ്ഞൊന്നു പുക ഉള്ളിലേക്കെടുത്തതും അതുല്യ വാതിൽ തുറന്നതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു.
