“ഇല്ല ചേച്ചി ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒന്നുമില്ല”
“അത് വെറുതെ, ഇന്ന്‌ നിങ്ങളുടെ സംസാരം ശരിയായിരുന്നില്ല. ഏതായാലും ഇത് ഞാൻ ആര്യയോട് പറയുന്നില്ല”
“ചേച്ചി പറഞ്ഞാൽ ആര്യ ചേച്ചി വിശ്വസിക്കും, ചിലപ്പോൾ എന്നെ വഴക്കും പറയും”
“അതെനിക്കറിയാം”
ഞാൻ കൂടുതൽ മിണ്ടാതെ മറ്റെവിടേയ്ക്കോ നോക്കിയിരുന്നു. അമ്പിളിയെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ നല്ല ബുദ്ധിമുട്ട്. കുറച്ചു സമയം അമ്പിളിയും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല. ഗൗരവത്തോടേയുള്ള സംസാരം കുടഞ്ഞ് കളഞ്ഞെന്നവണ്ണം പെട്ടെന്ന്‌ അമ്പിളി സ്വരം മാറ്റി..
“അത് പോട്ടെ, നീ അത് വിട്. ഇന്നെന്താ പരിപാടി? മീൻ പിടുത്തം ഒക്കെ നിർത്തിയോ?”
“കഴിഞ്ഞ ദിവസം ആരോ ആറ്റിൽ നഞ്ചിട്ടിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് മീൻ കുറവാ”
“ഓ അതാ ഈ കൊക്കുകൾ മുഴുവനും പാറി പറക്കുന്നത് അല്ലേ?”
“അതേന്നെ അതുങ്ങൾക്ക് നല്ല സുഖമല്ലേ? ഇഷ്ടം പോലെ ചത്ത മീനിനെ കിട്ടുമല്ലോ?”
“ഈ കൊക്കുകളേയും ഇണക്കി വളർത്താൻ പറ്റില്ലേ?”
ഞാൻ അമ്പിളിയെ ഒരു നോട്ടം നോക്കി. അമ്പിളി ചമ്മിയ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു.
“ദാ അവിടൊരു കൊക്കിന്റെ കൂടുണ്ട് കാണെണോ?”
“നേര്?”
“ബാ”
ആറിന്റെ അക്കരെ ഇല്ലിയും, മുളയും തിങ്ങി നിറഞ്ഞിടത്ത് ഒരു കൊക്കിന്റെ കൂടുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അതിന്റെ അടുത്തെത്താൻ മാർഗ്ഗം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. ഞാൻ അമ്പിളിയെ അത് ഇങ്ങേ കരയിൽ നിന്നും കാട്ടികൊടുത്തു.
ഒരു കൂട് മാത്രമേ കാണാനുള്ളൂ, കൊക്കൊന്നും അവിടില്ലായിരുന്നു.
“ചേച്ചി ആ കൈയ്യാലയിൽ ഒരു തേനീച്ച കൂടും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ അതെടുത്തു. പക്ഷേ റാണിയെ കിട്ടിയില്ല. അതുകൊണ്ട് പെട്ടിയിലാക്കാൻ പറ്റിയില്ല.”
“തത്ത പോയിട്ട് ഇപ്പോളും വിഷമമുണ്ടോ?”
ഞാൻ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ആ വിഷയം എടുത്തിടാതെ ഇരുന്നിട്ടും അമ്പിളി അവിടെ തന്നെ എത്തി. കൊക്കിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞതേ ഇരുവരുടേയും മനസിൽ തത്ത വിഷയം വന്നതതാണെങ്കിലും അത് പറയാതെ തേനീച്ചയുടെ കാര്യം പറയുകയായിരുന്നു ഞാൻ.
“ഓ ഇല്ല ചേച്ചി”
“എനിക്ക് ഭയങ്കര വിഷമമായി പോയി”
“തത്ത കൂട്ടിൽ കിടക്കുന്ന കണ്ടിട്ട് അല്ലേ?” ഞാൻ കളിയാക്കി.
“പോടാ”
“ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ” ഞാൻ ഊറി ചിരിച്ചു.
“നിനക്കെന്തും പറയാമല്ലോ? ഞാൻ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ചെയ്തതാണെന്ന്‌ നീയങ്ങ് തീരുമാനിച്ച് ഉറപ്പിച്ചല്ലോ?”
