“ആ… അതിപ്പോ പ്രത്യേകം പറയേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ, അറിയാവുന്നവർക്ക് ശരിക്കും അറിയാം.. മണ്ടനാണെന്ന്. “
“എടീ…. കള്ളീ… നീ ആള് കൊള്ളാല്ലോ….” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ഏട്ടനോട് പറയാൻ പറ്റാത്ത കാര്യമായിട്ട് പോലും അത് പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കാൻ അവൾക്ക് സാധിച്ചല്ലോ, അതല്ലേ അവളുടെ മിടുക്ക്… ഞാൻ ഒരു ശുദ്ധ തിരു മണ്ടനും…. മൂഢന്റെ ചിരിയും ചിരിച്ച് ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
മ്മ്മ്.. ശരി.. ഐ ൽ ക്യാച്ച് യു ലെയ്റ്റർ.
മ്മം… അതിനിത്തിരി പുളിക്യും. കാത്തു നിന്നോ… ആ ഒരു ഡയലോഗും പറഞ്ഞു കൊണ്ട്, ആ ആരും കൊതിച്ചു പോകുന്ന കമനീയമായ പൃഷ്ടകുടങ്ങൾ ഇളക്കി അവൾ പതുക്കെ, അടുക്കളയിലോട്ട് നീങ്ങി.
ഹും…. ഇവൾ ഇങ്ങനെയൊന്നും ആയിരുന്നില്ല, ഒരു അഞ്ചാറു വർഷങ്ങൾക്കു പുറകോട്ട് എന്റെ മനസ്സ് പറന്നു….
എന്റെ പപ്പാ, റീത്തമമ്മയെ കെട്ടുമ്പോൾ ഈ കോലു പോലത്തെ പെണ്ണിനെ കണ്ടതായി പോലും ഞാനും ഓർക്കുന്നില്ല…
പിന്നെ സ്വാഭാവികമായും റീത്തമമ്മയോട് തോന്നാവുന്ന ഒരു തരം വിദ്വെഷവും, അകൽച്ചയും അത് അവളോടും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.
അവരുമായി ആദ്യമാദ്യം ഞാൻ അധികമൊന്നും അടുക്കാറിലായിരുന്നു . മിണ്ടുന്നതു പോലും അത്യാവശ്യത്തിന് മാത്രം,
പക്ഷെ, അവർ എന്നോട് അങ്ങനെയല്ല പെരുമാറിയത്…
അമ്മയില്ലാത്ത കുട്ടി എന്ന പരിഗണന അവരുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും എനിക്ക് നല്ലത് പോലെ കിട്ടിയിരുന്നു. എങ്കിലും എന്റെ മനസ്സിലെ രണ്ടാനമ്മ സ്ഥാനം, ഞാൻ എന്നിൽ നിന്നും അവരെ കൃത്യമായ അകലത്തിൽ മാറ്റി നിറുത്തി.
പക്ഷെ കാലക്രമേണ അവരുടെ സ്നേഹവും വാത്സല്യവും ഒട്ടും കണ്ടില്ല, കേട്ടില്ല എന്ന് നടിക്കാൻ എനിക്കായില്ല…
