അവൾ… എന്റെ കുഞ്ഞനിയത്തി… “റേച്ചൽ മൈ ഡിയറസ്റ്റ്‌ സ്റ്റെപ് സിസ്റ്റർ.”…
സത്യത്തിൽ ഇവളെ നേരിൽ കണ്ടിട്ട് രണ്ട് വർഷത്തിലധികം കഴിഞ്ഞു…
നീണ്ട രണ്ടു വർഷത്തെ പ്രവാസത്തിനു ശേഷം ഇപ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടിയ ചെറിയ പരോൾൽ, നാം വീണ്ടും കണ്ടു മുട്ടി..
പെട്ടെന്ന് വാതിൽ കടന്നു വന്ന റേച്ചൽനെ കണ്ടു ഞാൻ ഒന്ന് അമ്പരന്നു…
കഴിഞ്ഞ തവണ കാണുമ്പോൾ പോലും കോലുപോലിരുന്ന ആ ഇവളാണോ, എന്റെ മുന്നിൽ ഈ നിൽക്കുന്നത്…?
ഹോ.. സംഭവം തന്നെ…. നല്ല ഇടത്തരം തടിയാണെങ്കിലും ഇവൾ മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് മിനുങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
ഒട്ടും തെറ്റ് പറയാനില്ലാത്ത സൗന്ദര്യം മുൻപേ അവൾക്ക് ഉണ്ട് തന്നെ, പക്ഷെ, ആ ശരീരത്തിൽ അന്ന് കണ്ട പോലല്ല ഇന്ന്…
ഈ രണ്ട് വർഷം കൊണ്ട് ഇവൾക്കുണ്ടായ മാറ്റം അത്ഭുതാവാഹം..
നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്റെ ഏട്ടനെ കണ്ടതിന്റെ സന്തോഷം അവൾ പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഓടി വന്നു, എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു എന്റെ കവിളത്ത് ഒരു മുത്തം തന്നു…
പിന്നെ എന്റെ കഴുത്തിൽ തൂങ്ങി പിടിച്ചു എന്തൊക്കെയോ കുശലം ചോദിച്ചു..
ഞാനും തിരിച്ചും കുശലം ചോദിക്കുകയും പറയുകയുമൊക്കെ ചെയ്തുവെങ്കിലും അവളെ കണ്ടതിന്റെ സന്തോഷം എന്നിൽ അലയടിച്ചു.
ഒപ്പം എന്റെ കണ്ണുകൾ അവളെ ഒന്നോടിച്ചു നോക്കി…
ഞാൻ വിചാരിച്ചത് പോലൊന്നുമല്ല ഇവളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ രൂപം.
നെഞ്ചിൽ മാംസതുടിപ്പ് അപാരം..
മുഖത്തു രക്തപ്രസാദം,
ഇരു കൈകൾക്കും നല്ല സ്വർണ്ണ നിറം,
അവയിൽ കിളിർത്തുനിൽക്കുന്ന നേരിയ ചെമ്പിച്ച രോമങ്ങൾ,
മൊത്തം ശരീരത്തിന് നല്ല വളർച്ച,
