നീ വരുവോളം 2
Nee Varuvolam Part 2
[ Previous Part ]
യാചനാഭാവത്തിൽ അവനെത്തന്നെ നോക്കികൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ടവൻ അവളുടെ തോളിൽ നിന്നും കൈ മെല്ലെ കഴുത്തിലേക്കോടിച്ചു… കഴുത്തിൽ പറ്റിക്കിടന്ന ആ കുഞ്ഞു സ്വർണ്ണ താലിയിൽ വിരലുകളോടിച്ചു.
“നൈസ്…” പതിയെ മുഖം താഴ്ത്തി അവളുടെ കാതോരം പറഞ്ഞു.അവൻ്റെ ചുടു ശ്വാസം ചെവിയിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അവൾ മുഖം ഒരു വശത്തേക്ക് തിരിച്ചു. കഴുത്തിൽ പറ്റിക്കിടന്ന ആ മാലയിൽ വിരൽ കൊളുത്തി ഒറ്റവലിയായിരുന്നു.
“വേണ്ട…പ്ളീസ്…” അവൾക്കെന്തെങ്കിലും ചെയ്യുവാനോ പറയുവാനോ കഴിയും മുൻപേ അതവന്റെ കൈയിലിരുന്നു മിന്നി.അത് നോക്കി കരയുവാൻ മാത്രമേ അവൾക്കായുള്ളു.
“ഇതോർത്ത് നീ കരയണ്ട…ഇതിലും നല്ലത് ഞാൻ തരാം.”
“വേണ്ട…നിങ്ങൾക്കതിന്റെ വിലയറിയില്ല.ഒരു പെണ്ണിനെ സംബന്ധിച്ചത് അവളുടെ ജീവനും ജീവിതവുമാണ്..സ്വപ്നങ്ങളാണ്….മോഹങ്ങളാണ്…കറിവേപ്പിലപോലെ ഉപയോഗിച്ച് വലിച്ചെറിയുന്ന പെൺശരീരങ്ങളെ നിങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുള്ളു…അതല്ല പെണ്ണ്…” അവളെവിടെ നിന്നോ കിട്ടിയ ധൈര്യത്തിൽ അത്രയും പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
“ആഹാ…പഴയ ഫോമ് തിരിച്ചു വന്നല്ലോ…കൊള്ളാം..നീ പറഞ്ഞതൊക്കെ ശെരിയാ..എനിക്കിത്രയൊക്കെ ഉള്ളൂ..പക്ഷെ നിന്നെ ഞാൻ ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്തിയിട്ടില്ല..കാരണം you are special to me..”
“അവളെ ഭിത്തിയിലേക്ക് ചാരി നിർത്തി അവൾക്കഭിമുഖമായി നിന്നു..അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
“എന്നെ വിട്ടേക്കോ ?പ്ളീസ്…”
“വിടണോ ?വിട്ടേക്കാം….”മുഖം ഒന്നുടെ അവളുടെ കഴുത്തിനും ചെവിക്കുമിടയിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു..ചുണ്ടു മെല്ലെ അവിടെ ഉരസിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“പക്ഷെ ഞാൻ ഈ കഷ്ടപ്പെട്ടതൊക്കെ പാഴായിപ്പോകില്ലേ ?ഇതുപോലെ നിന്നെ കിട്ടാൻ വേണ്ടി ഞാൻ പ്ലാൻ ചെയ്തതൊക്കെ വെള്ളത്തിൽ വരച്ച വര പോലെ ആവില്ലേ ?”കഴുത്തിൽ നിന്നും മെല്ലെ ഇടത്തെ ഷോൾഡറിലേക്ക് ചുണ്ടോടിച്ചു, തോളിൽ നിന്നും മെല്ലെ കുർത്ത കൈയിലേക്ക് താഴ്ത്തി…അവിടെ അമർത്തി കടിച്ചു.
“പ്ളീസ്….” അവൾ നിന്നു വിതുമ്പി.
കുർത്ത അതുപോലെ തന്നെ കയറ്റിയിട്ട് അവളിൽ നിന്നകന്നു മാറി. അവളൊന്നു നെടുവീർപ്പിട്ടു.
പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു വന്നു.പോക്കറ്റിൽ നിന്നൊരു കുഞ്ഞു മിന്നെടുത്തു അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ ചുറ്റി കൊളുത്തിട്ടു..അതിൻ്റെ കൊളുത്തി ഒരു കൊച്ചു താലിയിൽ ,കുരിശുരൂപമുണ്ടായിരുന്നു.
