“ഞാൻ ആ കോവിലകം കേസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ചില കാര്യങ്ങൾ അറിയാനാണ് വന്നത്… ”
“മനസിലായില്ല…”
“അത്… വെയർ ഈസ് മിസ്റ്റർ സ്റ്റീഫൻ…” രൂപാ തമ്പി ചോദിച്ചു…
“മാഡം… റിയലി ഐ ഡോണ്ട് നോ… വെയർ ഹി ഈസ്… ”
രൂപാ തമ്പി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി…
“ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു… ഏതോ ഒരു ആക്‌സിഡന്റുമായി എന്റെ ബ്രദർ സ്റ്റീഫനെ പോലീസ് ആൻഡശിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്… അവൻ എവിടെയാണ് എന്നറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ തീർച്ചയായും പറഞ്ഞു തരും… എനിക്കവനെ ഒളിപ്പിക്കേണ്ട കാര്യം ഇല്ല… ” മരിയാ ഫെർണാണ്ടസ് പറഞ്ഞു…
“അപ്പൊ ഇനി അവൻ എവിടെയാണ് എന്നറിഞ്ഞാൽ എന്നെ അറിയിക്കണം…”
“തീർച്ചയായും…”
രൂപ തമ്പി ഇറങ്ങി… ആൾകൂട്ടത്തിൽ നിന്നും രണ്ടു കണ്ണുകൾ രൂപതമ്പിയെ നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു… അതിനുശേഷം ആ കണ്ണുകൾ പോയത് അൽപ്പം പരിഭ്രമിച്ച് പോയി നിൽക്കുന്ന മരിയാ ഫെർണാഡെസിലേക്കായിരുന്നു…
“എന്തായി മാഡം… ” ഇന്നോവയിലേക്ക് കേറുമ്പോ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഷിബി ചാക്കോ ചോദിച്ചു…
“ഒന്നും ആയില്ല… ഒരു പ്രതിയെ പിടിക്കാൻ ഇത്രയും കഷ്ട്ടപെട്ടിട്ടില്ല… ”
“മാഡം… ഇനി ഒരുപക്ഷെ അയാൾ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടാവോ…”
“അതെന്താ തനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നാൻ… അല്ല ഇത് സ്റ്റീഫനാണ് ചെയ്തത് എന്ന് തെളിവുകൾ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇത്രയും തെളിവുകൾ പോലീസിന് മുന്നിൽ ഇട്ടു കൊടുത്ത് സ്വയം ഒരു മണ്ടനാവാൻ സ്റ്റീഫൻ ശ്രമിക്കുമോ എന്നതാണ് എന്റെ ഒരു സംശയം…”
“താൻ എന്താണ് പറഞ്ഞു വരുന്നത്… ”
“മാഡം സ്റ്റീഫനാണ് ഇത് ചെയ്തതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല… അങ്ങനെയെങ്കിൽ യഥാർത്ഥ കൊലയാളി അയാളെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ശ്രമിക്കും… ഉറപ്പാണ്… അതും ആരും അറിയാതെ… ശവം പോലും കാണിക്കാതെ…”
രൂപാ മാഡം കൊറേ നേരം ചാരി ഇരുന്നു ചിന്തിച്ചു… സംഗതി ശരിയാണ്…
വീടിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയത് രൂപ അറിഞ്ഞതില്ല…
“മാഡം… വീടെത്തി…”
രൂപ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി… ഒപ്പം ഷിബിയും… അയാളുടെ കണ്ണുകൾ രൂപ തമ്പിയുടെ വീർത്തു നിൽക്കുന്ന മുലയിലേക്ക് പതിഞ്ഞു… എന്തോ പറയാനായി ഷൈബിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയാ രൂപ തന്റെ മുലയിലേക്ക് ആർത്തിയോടെ നോക്കുന്ന ഷിബിയെയാണ്…
അത് ശ്രദ്ധിക്കാത്ത രീതിയിൽ ആസ്വദിക്കുന്നെങ്കിൽ ആസ്വദിച്ചോട്ടേ എന്ന ഉദ്ദേശത്തിൽ രൂപ മാഡം നെഞ്ച് അൽപ്പം തള്ളി പിടിച്ചു… പിന്നെ കാറിലേക്ക് തന്റെ ഫയലുകൾ എടുക്കാനായി തല ഉള്ളിലേക്കിട്ടു… ചന്തി അൽപ്പം തള്ളിപ്പിടിച്ച് ഷിബി ചാക്കോയുടെ രക്തസമ്മർദ്ദം കൂട്ടി…
The Author
