ജോസഫിനും അത് അദ്‌ഭുതമായിരുന്നു. കാര്യങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ ജെന്നിഫറിന് ഒരിക്കലും സംഭ്രമം ഉണ്ടായിട്ടില്ല.
അവൾ അയാളെ നോക്കി.
“നിനക്കെന്നാ പറ്റി? പറ മോളെ?”
പെട്ടെന്നയാൾ എന്തോ ഓർത്തു.
“ബസ്സേൽ വെച്ച് എന്നേലും പ്രോബ്ലം ഉണ്ടായോ?”
“പറയാം..അച്ചായന് ടെമ്പറാകരുത്…”
“നീ കാര്യം പറ ജെന്നി…”
അവൾ ബസ്സിൽ വെച്ച് ഉണ്ടായ കാര്യവും പിന്നീട് സ്റ്റാഫ് റൂമിലിരിക്കുമ്പോൾ ശരത്ത് കാണാൻ വന്നതുമൊക്കെ സാവധാനം വിവരിച്ചു.
എല്ലാം പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞ് അവൾ അയാളെ നോക്കി.
“എന്നാ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ?”
അയാളെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.
“എന്നായാലും അവൻ കാലുപിടിച്ച് കരഞ്ഞ് മാപ്പ് പറഞ്ഞില്ലേ..നീയതങ്ങു ക്ഷമിക്ക് പെണ്ണെ,”
“ഞാൻ എപ്പഴേ ക്ഷമിച്ചു…എനിക്ക് അച്ചായന്റെ കാര്യം ഓർത്താണ്…”
“കാര്യം ഞാൻ എടയ്ക്കൊക്കെ ഓരോ രസമൊക്കെ പറയുമെങ്കിലും നിന്റെ ബോഡീൽ ആരേലും കൈവെച്ചന്നറിഞ്ഞാ എനിക്ക് ഭയങ്കര ഏനക്കേടാ പെണ്ണേ …എന്നാലും നിന്റെ കാലുപിടിച്ച സ്ഥിതിക്ക് ഓക്കേ ഞാനതങ്ങ് വിട്ടു…”
അവൾ ആശ്വാസത്തോടെ അയാളെ വീണ്ടും വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.
“ഇന്നെന്നാ നീ ബ്രായിട്ടേ?”
ബ്രായുടെ മേൽ കൈ അമർത്തിക്കൊണ്ട് അയാൾ ചോദിച്ചു.
“എന്നും കെടക്കാൻനേരത്ത് ഊരിയിടുന്നതാരുന്നല്ലോ,”
“മറന്നു…”
അവൾ ചിരിച്ചു.
“അച്ചായൻ ഒന്നൂരിക്കെ..എനിക്കെന്നാ ഇഷ്ടവാന്നോ അച്ചായൻ എന്റെ ബ്രായും ഷഡ്‌ടീം ഒക്കെ ഊരുമ്പം!”
അരക്കെട്ട് അയാളിലേക്ക് അമർത്തിക്കൊണ്ട് ജെന്നിഫർ പറഞ്ഞു.
ജോസഫ് പിമ്പിലേക്ക് കൈ കൊണ്ടുപോയി ബ്രായുടെ ഹുക്കുകൾ വിടുവിച്ചു.
“ആഹാ…”
അയാൾഹുക്കുകൾ അഴിച്ചു കളഞ്ഞ് അവൾ പറഞ്ഞു.
“ഇന്നെന്ത്‌ പറ്റി? ഒറ്റപ്പിടുത്തത്തിന് അഴിഞ്ഞു കിട്ടിയല്ലോ,”
Comments are closed.