ജെന്നിഫർ ചോദിച്ചു.
“എവിടെ മാത്രം എന്ന്?”
ജെന്നിഫർ അബദ്ധം പറ്റിയത് പോലെ ശരത്തിനെ നോക്കി.
“അച്ചായാ ഞാനിപ്പം ബസ്സിലാ..അടുത്തൊക്കെ ആളുണ്ട് ..അത് ഒന്നും ഞാൻ പറയില്ല…”
“എന്നിട്ട് ഈ പറഞ്ഞതൊക്കെ ആളുകൾ കേട്ടില്ലേ?”
“അതുപോലെയാണോ അച്ചായൻ എങ്ങോട്ടാ അടിച്ചൊഴിക്കുന്നേ എന്നതിന്റെ പേര് പറയുന്നത്? അത് തെറി അല്ലെ?”
ശരത്ത് കുഴപ്പമില്ല എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവളുടെ നേരെ കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
“ഹ! പോടീ! സാരമില്ല മോളെ..എടീ വല്ലാതെ കഴപ്പടുക്കാ..ഒന്ന് പറ പെണ്ണെ..എവിടെ മാത്രമാ ഞാൻ അടിച്ചൊഴിക്കേണ്ടാത്തത്…?”
ജെന്നിഫർ വീണ്ടും ചുറ്റും നോക്കി.
പിന്നെ ശരത്തിനെ നോക്കി.
പിന്നെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
“പൂറ്റിൽ..പൂറ്റിൽ മാത്രം…”
“ഹോ! എന്റെ പെണ്ണെ! നിന്നെ സമ്മതിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നു..ബസ്സിൽ വെച്ച് ..പബ്ലിക്കായ ഒരു സ്ഥലത്ത് വെച്ച് നീ പൂറ്റിൽ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞല്ലോ ..മിടുക്കി …”
അവൾ നാണത്തോടെ ശരത്തിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കി.
അവൻ മിടുക്കി എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവളെ നോക്കി കൈ മുദ്ര കാണിച്ചു.
“പിന്നെ എവിടെയൊക്കെയാ ഒഴിക്കേണ്ടേ?”
അച്ചായാ..ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ..ഞാൻ ബസ്സിലാ ..ഞാൻ… എങ്ങനെയാ…?”
“പിന്നെ …പൂറെന്നൊക്കെപ്പറയാങ്കിലാണോ ബാക്കിയൊക്കെ? ഉള്ളതിൽ ഏറ്റവും ഗ്രേഡ് കൂടീതാ പൂറ് ..അത് ഈസിയായി ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ബസ്സേൽ വെച്ച് പറയാങ്കി അതും ഒത്തിരി ആൾക്കാരുടെ എടേ വെച്ച് പറയാങ്കി ബാക്കീം കൊടെ പറഞ്ഞാ എന്നാ?”
പറയൂ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ശരത്ത് അവളുടെ നേരെ നോക്കി ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
“പറ പെണ്ണെ,”
ജോസഫ് വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
“സാധാരണ പൂറ്റിലല്ലാതെ പിന്നെ എന്റെ എവിടെയൊക്കെയാ ഒഴിക്കുന്നേന്ന് അച്ചായന് ഞാൻ പറഞ്ഞ് കേക്കണല്ലെ?”
“വേണം!”
“ഹോ! ഇങ്ങനെ ഒരു മുള്ള് മുരിക്ക് …”
Comments are closed.