നിറകാവ്യമധുരം അമ്മ 2
( ഒരു നിഷിദ്ധ സംഗമത്തെ കുറിച്ചുള്ള അമ്മക്കഥ )
സ്വന്തം മകന്റെ കണ്ണിലെ കാമ തിരകളെ നോക്കിക്കൊണ്ടവൾ ചിന്തിക്കാൻ കാരണമൊന്നുമില്ലാതെ നിർമ്മല അവനിലേക്കെന്നെ നോക്കി കിടന്നു. ഈ മാതൃസ്നേഹം പ്രണയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ അവൾക്കൊന്നും പറയാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും അധികം ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്ന അവളുടെ സ്വന്തം മകനെ പ്രണയിക്കുക. ആ നിഷിദ്ധ പ്രണയം അവളിൽ ഇനിയും തിരിച്ചറിയാൻ സാദ്ധിക്കാത്ത വികാരമായി പടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. വികൃതികൾ കാണിക്കുന്ന മകന്റെ കൈവിരലുകൾ തടയിടാൻ അവൾക്ക് നിമിഷം തോറും അസാദ്ധ്യമായിരിക്കുന്നു.
കൊടിയ പാപത്തിന്റെ നെറുകയിൽ അറിയാതെ അവൾ സകല ഈശ്വരന്മാരേയും വിളിച്ചുപ്പോയി.
സത്യം തനിക്ക് മുന്നിൽ കിറാകടംകഥയായി നിഴലിക്കുന്നു. ഇനിയൊരു മടക്കത്തിന് മനസ്സും ശരീരവും ഒരുക്കമല്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. ഇനി വരും ദിനങ്ങൾ കൂടുതൽ സങ്കിർണ്ണമാകുകയേ ഉള്ളൂ. അതോർത്തപ്പോൾ ഉൾകിടിലവും അതിനൊപ്പം ശരീരത്തിലൂടെ രോമാഞ്ചപൂക്കളും വിരിഞ്ഞത് ഒരേ നിമിഷത്തിലായിരുന്നു.
“…അമ്മേ…”.
“….ഉം…”
“…അമ്മക്ക് ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് ഇഷ്ടമായില്ലേ ???? “.
“…എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞൊ ഉണ്ണ്യേ….”.
“…അല്ല ‘അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കിടക്കുന്നു….അതാ ചോദിച്ചത്…”.
“….അത്…അത്…പെണ്ണുങ്ങൾ അങ്ങനെയാ ഉണ്ണ്യേ…..”.
“….എങ്ങനെ…. പാല് കുടിക്കുകയും വേണം….എന്നലോട്ട് സമ്മതിച്ച് തരാൻ പറ്റൂല്ലാ താനും…അല്ലെ…???.
“….പെണ്ണുങ്ങളെ കുറിച്ച് അറിയാം അല്ലെ…..”.
“….ഇല്ല അമ്മെ….ഓഫിസിൽ എല്ലാവർക്കും ലൈനുണ്ട്….എനിക്ക് മാത്രം…..”. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ അവന്റെ അമ്മയുടെ ഓരത്ത് തല വച്ച് വിതുമ്പി.
ഒരു പെണ്ണിന്റെ കൂട്ടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് വിതുമ്പുന്ന മകനെ കണ്ട നിർമ്മല അവനെ നോക്കി.
“….എന്താ ഉണ്ണ്യേ….നീ കരയാ….അയ്യേ….സമയമാകുമ്പോൾ അങ്ങനെ ഒരു പെൺകുട്ടി നിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വരും…..”.
“…..ഇനി ഒരു പെൺകുട്ടിയും വേണ്ടാ….എനിക്കെന്റെ അമ്മ മതി….എന്റെ പുന്നാര അമ്മ….”. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ അവന്റെ അമ്മയെ വാരിപ്പുണർന്നു.
മകന്റെ വാക്കുകൾ നിർമ്മലയിൽ ആയിരമായിരം ഉൾപുളകങ്ങൾ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു. ആ ദിവ്യനിമിഷത്തിൽ സ്വന്തം മകന്റെ ചാരിലേക്ക് അറിയാതെ ചായുന്ന പോലെ തോന്നിയവൾക്ക്. സ്വന്തം മകൻ ഇത്രമാത്രം തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ ????.
“….. നിനക്ക് ഒരു പെൺകുട്ടി വേണം…”.
