കഠിനമായ ചിന്തകള്‍ക്ക് അപ്പുറത്ത് ഒരു നേരിയ സംശയം അവളില്‍ ഉടലെടുക്കാതിരുന്നില്ല. ഇനിയെങ്ങാനും റിയാസ്സ് തന്നെ വെറുക്കുമോ.????.
പാത്തൂമ്മ പതുക്കെ അടുക്കളപണിയില്‍ വ്യാപ്രിതായായി. പതിയെ എല്ലാം മറക്കാന്‍ അവള്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
അങ്ങനെയിരിക്കുന്ന നേരത്താണ് പുറത്ത് കോളിംഗ് ബെല്ലടിക്കുന്നത്. വാച്ചിലേക്ക് സമയം നോക്കിയപ്പോള്‍ ജോലിക്കാരി നന്ദിനിക്കുട്ടിയാണെന്ന് മനസ്സിലായി.
പാത്തൂമ്മ ചെന്ന് വാതില്‍ തുറന്നുകൊടുത്തു. ചിരിച്ചുകൊണ്ടവള്‍ വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി.
“….ഉമ്മയുടെ വിരുന്നുകാരന്‍ വന്നോ…..”. വന്നവശം നന്ദിനി പാത്തൂമ്മയോട് ചോദിച്ചു.
“…ഓ …റിയാസ്സോ …..അവന്‍ മേലെയുണ്ട്…..”
“…അപ്പോള്‍ ഈ ഏകാന്തതയില്‍ ഒരു കൂട്ടായി അല്ലെ…..”.
“….ജ്ജി ..ഇന്നലെ കവിതയെഴുത്തിന്റെ പണിപ്പുരയിലായിരുന്നോ…രാവിലെ തന്നെ കവിതയൊക്കെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വരുന്നു..”.
“….ത്രികാല ജ്ഞനം കൈവരിച്ചോ….”.
“…രാവിലെ തന്നെന്‍ന്‍റെ കവിതയെഴുത്തിന്റെ അസ്കിത കണ്ടു ചോദിച്ചതാണെ….”.
“…അതെ ഉമ്മ …ഇന്നലെ കവിതകള്‍ എഴുതാന്‍ നല്ല മൂഡ് …..രാത്രിയില്‍ ഇരുന്നോരെണ്ണം എഴുതി…..വായിക്കാന്‍ തരാട്ടോ…..”.
“…ഞാന്‍ വായിച്ചോളാം…..ഞമ്മക്ക് മനസ്സിലാകാത്തത് നീ പറഞ്ഞു തന്നാ മതീ….”.
“…അതിനെന്താ….ഇപ്പോള്‍ നമ്മെ അടുക്കളയിലേക്ക് നയിക്കൂ …ഈ മാളികപുരയുടെ റാണീ…”.
പാത്തൂമ്മ അവളുടെ സന്തോഷകരമായ സംഭാഷണത്തില്‍ അതീവ സന്തുഷ്ടയായി. നടന്ന് പോകുന്ന അവളെ നോക്കി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.. തന്‍റെ ഏകാന്തമായ ജീവിതത്തില്‍ ഒരു സന്തോഷകരമായ മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍ നല്കികൊണ്ടാണല്ലോ നന്ദിനി കയറി വന്നത്. അവളുടെ പ്രസരിപ്പാര്‍ന്ന മിഴികളിലും കുസൃതി തുളുബുന്ന കണ്ണുകളിലും അനന്തകരമായ അവളുടെ സംഭാഷണത്തിലും താന്‍ തന്‍റെ എല്ലാ ഏകാന്തതയും മറക്കുകയാണല്ലോ എന്നുള്ള കാര്യം പാത്തൂമ്മ വെറുതെ ഓര്‍ത്തുകൊണ്ട് കട്ടിലില്‍ ഇരുന്നു.
അപ്പോഴാണ്ണ് കട്ടിലില്‍ കിടക്കുന്ന തന്‍റെ പാന്റീസ്സ് കണ്ടത്. താന്‍ അഴിച്ചിട്ട പാന്റീസ് അവന്‍ ഒരറപ്പില്ലാതെ ഓമനിച്ചത് തന്നെ അവന്‍ ഒരുപാട് ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്നത് കൊണ്ടല്ലേ. എന്നീട്ടും താന്‍ എന്തിനാണവനെ ഇത്രക്കും പരുഷമായി പെരുമാറിയത്. തനിക്ക് സുഖങ്ങള്‍ മുറക്ക് തരാതെ ഗള്‍ഫില്‍ കിടക്കുന്ന കെട്ട്യോനെ ഓര്‍ത്ത് അവനോടങ്ങനെ പെരുമാറെണ്ടായിരുന്നു. റിയാസ്സ് ചപ്പിയ അവളുടെ തന്നെ പാന്റീസ് എടുത്ത് പാത്തൂമ്മ ചിന്തിച്ചു.
