ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടായീട്ടും പാത്തൂമ്മയില്‍ ഉയരുന്ന ചിന്ത അവന് നന്ദിനിയില്‍ കണ്ണുണ്ടോ എന്നാണെന്നുള്ളത് അവനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. സ്തീകളുടെ മനസ്സ് അതീവ സങ്കീര്‍ണ്ണമാണെങ്കിലും ഇവിടെ പാത്തൂമ്മയില്‍ അത് ഒരിക്കലും പിടികിട്ടാത്ത ഒന്നാണ് എന്നവന് മനസ്സിലായി.
“….അതൊന്നും എനിയ്ക്കറിയില്ല പാത്തൂ…..എനിയ്ക്ക് ഇതു വരെ അങ്ങനെ തോന്നീട്ടില്ല…..”.
“…അപ്പോള്‍ അനക്ക് ഇനി തോന്നാം….അല്ലെ…..അനക്ക് തോന്നുന്നോണ്ട് കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ല….പക്ഷേങ്കില്‍ ….വല്ല പ്രേമോ മറ്റോ തോന്നി കേട്ടിയെക്കണം എന്നൊന്നും പറഞ്ഞേക്കരുത്…..അങ്ങനെ ഉണ്ടായാല്‍ അന്റെ ഉമ്മ ഞമ്മളെ മയ്യത്താക്കും…..”.
“…ചുമ്മാ ഇരിക്കെന്റെ പാത്തൂമ്മോ….ഓളെ ഞാന്‍ കേട്ട്യോന്നും ഇല്ല…..വേണേല്‍ ഒരു രസത്തിന്…..ഹഹഹ….”.
“…..അയ്യെടാ…ചെക്കന്റെ ഒരു പൂതി…..അന്റെ വേല മനസ്സിലിരിക്കട്ടെ….അനക്ക് ആ പൂതി തോന്നുബോ….ഈ ഞാനില്ലേ….അപ്പൊ എന്‍റെ പൂതിയും ന്‍റെ കഴപ്പും മാറും….ന്ത്യേ….അത് പോരേ…..”.
പാത്തൂമ്മയുടെ മനസ്സിലെ ഭാരം കുറഞ്ഞു വന്നു. അവള്‍ പതുക്കെ സന്തോഷത്തിന്റെ നിമിഷത്തിലേയ്ക്ക് നൂഴ്‌ന്നിറങ്ങി. റിയാസിനെ വിരിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ പാത്തൂമ്മ നോക്കി കണ്ണിറുക്കികൊണ്ട് പുറകിലേയ്ക്ക് മലര്‍ന്നു കിടന്നു.
ചെറിയ ചുളിവുകള്‍ വീണ കണ്ണുകളുടെ തടത്തില്‍ പതുക്കെ തഴുകികൊണ്ട് റിയാസ്സ് പാത്തൂമ്മയുടെ അരികിലേയ്ക്ക് ചാഞ്ഞു.
“….പാത്തൂ…പാത്തൂന്റെ അത് തരുന്നില്ലല്ലോ….”.
“…ഏത്….തരുന്നില്ലാന്നാ…..”. അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ കുസൃതി വിരിഞ്ഞു.
“…ന്‍റെ ….പാത്തൂന്റെ …..പൂറ്…..”. റിയാസ്സ് പച്ചയ്ക്ക് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ പാത്തൂമ്മയുടെ കണ്ണുകള്‍ കൂബിയടഞ്ഞു.
“…ശ്ശ്ശോ ….”.
“…എന്തെ പാത്തൂ….”. പ്രേമാദ്രമായി റിയാസ്സ് പാത്തൂമ്മയെ നോക്കി.
“….നീ അത്…പറഞ്ഞപ്പോ….അവിടെ ഒരു നനവ്…..”.
“…എവിടെ…???”. റിയാസ്സ് മനസ്സിലായീട്ടും അറിയാത്ത ഭാവം നടിച്ചു.
“….ശ് ശ്ഹോ…..ഞമ്മടെ അവിടെന്ന്…..”.
റിയാസ്സ് വീണ്ടും അറിയാത്ത കള്ളഭാവം നടിച്ചുകൊണ്ട്‌ വീണ്ടും കണ്ണുകളാല്‍ ചോദിച്ചു.
ആ ചോദ്യത്താല്‍ പാത്തൂമ്മയുടെ ചുളിവാര്‍ന്ന തിളങ്ങുന്ന മിഴികള്‍ നാണത്താല്‍ മിഴിഞ്ഞു. ആ തടിച്ച ചോര പൊടിയും എന്നപോലുള്ള ചുണ്ടുകള്‍ അവനായി ചലിച്ചു.
