“..ഓ …അതൊന്നും സാരമില്ല റിയാസ്സൂ….എന്റെ വിധി അതാണ്….”.
സൈനൂത്ത മുറിയിലേക്ക് കയറി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അന്നനടയിൽ തുളുമ്പുന്ന വട്ട ചന്തിയിലായിരുന്നു. സൈനബയുടെ ചന്തിയുടെ ചാലിലേക്ക് പർദ്ദയും ഉള്ളിലെ ചുരിദ്ദാറും കയറി നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച്ച അവനെ ത്രസിപ്പിച്ചു. ആ കാഴ്ച്ചയിൽ അവരുടെ ഒപ്പം അവനും ഉള്ളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.
മുറിയിൽ ചെന്ന സൈനബ തോർത്തെടുത്ത് തുവർത്താൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ ഇളകുന്ന മുലകളിലാണ് അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ തറച്ചിരുന്നത്. തല തുവർത്തി കഴിഞ്ഞ് വേച്ച് വേച്ച് അവന്റെ സൈനൂത്ത കട്ടിലിന്റെ അരികിലുള്ള അലമാരി തുറന്നു. അടക്കി വച്ചിട്ടുള്ള ചുരിദ്ദാറിന്റെ ഇടയിൽ നിന്ന് പഴയ മാക്‌സി തപ്പിയെടുത്ത് കിടക്കയിൽ വച്ചു. റിയാസ്സ്‌ അത് വിടർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ അതിശയത്തോടെ സൈനബ അവനെ നോക്കി.
“…എന്താ…നോക്കുന്നെ….”.
“…സൈനൂത്ത ഇത് വളരെ പഴയതായല്ലോ….”.
“…പുതിയത് വാങ്ങാൻ കാശ് വേണ്ടേ…ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ ആർ വാങ്ങി തരാനാ….”.
“…അതിനെന്താ….എന്റെ അടുത്ത് പറഞ്ഞാ …. സൈനൂത്താ….”.
“…ഹോ …അതൊന്നും വേണ്ട റിയാസ്സൂ…ഞമ്മള് ഭാഗ്യല്ലാത്തോളാ …..”.
“..ആര് പറഞ്ഞു…സൈനൂത്ത ഈ കുടുബത്തിന്റെ വിളക്കാണ് ……ഇനി മുതൽ ഞാൻ സൈനൂത്തയുടെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കുന്നെ…..”.
“…റിയാസ്സൂ….വെറുതെ വേണ്ടാ….ഉമ്മയെങ്ങാനും എനിക്ക് നീ ഡ്രസ്സ് വാങ്ങി എന്നറിഞ്ഞാൽ ഇവിടെ കുടുബ കലഹം ഉണ്ടാക്കും….”.
“…ഉമ്മ….ഉമ്മ ഇത്രയും കാലം ഈ വീട് നോക്കിട്ട് എന്താ ഉണ്ടായേ…..ഇനി മുതൽ കാര്യങ്ങൾ നോക്കുന്നത് ഞാനാ…ഇനി സൈനൂത്തായെ ചീത്ത വിളിക്കാൻ എങ്ങാനും എന്റെ ഉമ്മ വന്നാൽ ഞാൻ തടയും….”.
അവന്റെ പൗരുഷമായ വാക്കിൽ അഭിമാനത്തോടെ സൈനബ തല ഉയർത്തി. അതോടൊപ്പം കഴുത്തിന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് ഷുക്കൂറിക്ക വലിച്ച് കിറിയ പർദ്ദയും അതിനടിയിൽ ചുരിദ്ദാറും കഴുത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന വീഴാറായ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. സന്ദർഭത്തിന് ഉചിതം എന്ന പോലെ അത് ഒരുമിച്ച് ഊർന്ന് അരക്കെട്ടിൽ തടഞ്ഞ് നിന്നു. അതിനോടൊപ്പം ബ്രെസ്സിയറും താഴ്ന്നതിനാൽ ഇളം ഗോതമ്പിനെക്കാൾ അൽപ്പം നിറം കൂടുതലുള്ള സൈനബയുടെ മുലകൾ നഗ്നമായി. സൈനബ പെട്ടെന്ന് മുലകൾ പരസ്പരം കൈകൾ മാറിൽ വച്ച് നഗ്നത പാതി മറച്ചു.
“…സൈനൂത്ത….മേലൊന്നും തോർത്തിട്ടില്ലല്ലോ….വല്ല പനിയും പിടിച്ചാൽ എനിക്ക് വിഷമം ആകുമെ….”.
അവളുടെ കാര്യത്തിൽ റിയാസ്സിന്റെ ആധി കണ്ടപ്പോൾ സൈനബയുടെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷകണ്ണുനീർ പൊടിഞ്ഞു. റിയാസ് അത് കണ്ടു.
“…എന്തിനാ കരയുന്നെ എൻ്റെ സൈനൂത്താ…”. അവൻ്റെ വിളി അവളുടെ മനസ്സ് നിറച്ചു. അവൾ അവനെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കി.
“..എന്താ സൈനൂത്താ മിഴിച്ച് നോക്കെണെ …ആദ്യായിട്ട് കാണുന്ന പോലെ….”.
