മടിക്കുത്തിനു തൊട്ടു മുകളിൽ ആഴമേറിയ ഒരു ഇരുണ്ട ചുഴി പോലെ സുന്ദരമായ പൊക്കിൾക്കൊടി. അവൾ അമ്മാവൻറെ നഗ്നമായ തുടയിൽ തല ചായ്ച്ചു ഒരുകൈ കൊണ്ട് അയാളുടെ കാലിലെ രോമങ്ങൾ തടവുകയാണ്‌. മറുകൈ തോർത്തു മുണ്ടിനടിയിലൂടെ അയാളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്കു നീളുന്നു. അന്നമ്മയുടെ കൈകളുടെ കുസൃതി ആസ്വദിച്ചിട്ടോ അതോ കട്ടിലിൽ കിടന്നു പിടയുന്ന സുന്ദരിയുടെ നിസ്സഹായത കണ്ടിട്ടോ എന്നറിയില്ല, അമ്മാവൻറെ മുഖത്ത് ക്രൂരമായ ഒരു മന്ദഹാസം വിടരുന്നത് ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ കണ്ടു.
നീ എന്നെ എതിർക്കും, അല്ലേടി തേവിടിശ്ശി!!!!……
അമ്മാവൻറെ ആക്രോശം കേട്ട് ഉണ്ണി ഞെട്ടി.
നിന്നെ ഇന്ന് ഞാൻ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. നീ ഒപ്പിടില്ല…….അല്ലേടി പുലയാടിമോളെ.!!!!!…………
അയാൾ കട്ടിലിൽ കിടന്നു ഞരങ്ങുന്ന സ്ത്രീയെ നോക്കി അലറി.
എടാ മത്തായി അവളുടെ കുണ്ടി പൊളിക്കെടാ……! മാധവമേനോൻറെ ആജ്ഞ കേട്ട് രാമനുണ്ണി മാത്രമല്ല കട്ടിലിൽ കിടന്നിരുന്ന ആ സ്ത്രീയും ഭയന്ന് വിറച്ചു. വളരെ പണിപ്പെട്ടു അവൾ തല ഉയർത്തി മാധവമേനോനെ നോക്കി.
ഒരു നിമിഷം!!!!!!! ആ സ്ത്രീയുടെ മുഖം കണ്ടു ഉണ്ണി സ്തബ്ധനായി. അവൻ അറിയാതെ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
നളിനി അമ്മായി…..!!!!
കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ ദയനീയമായി അമ്മാവനെ നോക്കുന്ന അമ്മായിയെ കണ്ടു അവനു തലകറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി. എക്കാലവും തൻറെ നേർക്ക്‌ കരുണയുടെയും വാത്സല്യത്തിന്റെയും കരങ്ങൾ നീട്ടിയ തൻറെ പ്രിയപ്പെട്ട നളിനി അമ്മായി. എന്നും താൻ ആരാധനയോടെയും ബഹുമാനത്തോടെയും മാത്രം കണ്ടിരുന്ന പ്രൌഡയായ ആ സ്ത്രീ ഇതാ ഒരു തെരുവ് വേശ്യയെപോലെ നാണം മറയ്ക്കാൻ ഒരു തുണ്ട് തുണി പോലും ഇല്ലാതെ കൈകാലുകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു കട്ടിലിൽ കിടന്നു പിടയുന്നു.
