ഷംസി : (വീണ്ടും ഞെട്ടി )എന്താ ഈ പറയുന്നേ.. അനീഷേട്ടന്റെ അച്ഛനോ..?
വിനീഷ : നീ ഇങ്ങനെ പേടിക്കൊന്നും വേണ്ട ഇതൊക്കെ ഞങ്ങൾക്ക് സാധാരണയാണ്.. ഞാൻ പറയാം.. നൗഷാദും ഞാനും അത് വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞില്ല.. രണ്ട് മൂന്നു മാസം ആയിട്ടും എനിക്ക് മാറ്റം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.. ഇനി എനിക്ക് തന്നെ ആണോ പ്രശനം എന്ന് ഞാൻ ആലോചിച്ചു അങ്ങനെ ഒരിക്കൽ നൗഷാദ് വീട്ടിൽ നിന്നും പോകുന്നത് അനീഷേട്ടന്റെ അച്ഛൻ കണ്ടു..
പിറ്റേന്ന് ഞാനും അച്ഛനും മാത്രമായി വീട്ടിൽ.. ഉച്ചക്ക് ശേഷം ഞാൻ റൂമിൽ കിടക്കുമ്പോൾ അച്ഛൻ കയറി വന്നു..
അച്ഛൻ : മോളെ എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ചു സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട്
വിനീഷ : പറഞ്ഞോളു അച്ഛാ..
അച്ഛൻ : നിനക്കും ആ നൗഷാദ്ഉം തമ്മിൽ എന്താ ബന്ധം..
ഞാൻ ആകെ പേടിച്ചു പോയി… അന്നത്തോടെ എല്ലാം തീർന്നു എന്ന് കരുതി ഞാൻ തല താഴ്ത്തി ഇരുന്നു..
അച്ഛൻ : ഇന്നലെ ഞാൻ വരുമ്പോൾ അവന്റെ നമ്മുടെ മിറ്റത് കണ്ടു..മോൾ എന്തെ ഇന്നലെ അടുക്കള വാതിൽ അടക്കാഞ്ഞത് മറന്നു പോയോ… ( അതും പറഞ്ഞു അച്ഛൻ ചിരിച്ചു )
അച്ഛൻ അപ്പോൾ എല്ലാം കണ്ടു ഇനി ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി..
വിനീഷ : അച്ഛാ.. ഞാൻ
അച്ഛൻ : മോളെ.. എനിക്ക് മനസിലാവും ഒരു കുട്ടി ഇല്ലാത്തതാണ് ഇതിനെല്ലാം പ്രശ്നം എന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം.. അമ്മ എന്നും നിന്നെ വഴക്ക് പറയുന്നതും അതിന് അല്ലെ..
ഞാൻ തല കുമ്പിട്ടു നിന്നു.. എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ തറയിലേക്ക് ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി..
അച്ഛൻ എന്റെ അടുത്തക്ക് വന്നു
അച്ഛൻ : മോളേ. എനിക്കൊരെതിർപ്പുമില്ല. പക്ഷെ വേറെ ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ എന്താണ് അവസ്ഥ
വിനീഷ : ഇല്ല അച്ഛാ ഇനി അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല..
അച്ഛൻ : മോളെ നിന്നെ കണ്ട അന്ന് തുടങ്ങിയ ആഗ്രഹം ആണ്.. അവർ രണ്ട് പേരും ശ്രമിച്ചിലെ.. ഇനി ഞാൻ ഒന്ന് ശ്രമിക്കട്ടെ.. എനിക്ക് എന്തായാലും കൊച്ചുണ്ടാവും എന്ന് തെളിയിച്ചത് അല്ലെ..?
എന്നും പറഞ്ഞു എന്റെ കഴുത്തിൽ കൈ വെച്ചു എന്നെ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു
വിനീഷ : അച്ഛാ… എന്താ ഇത് വിടു..
ഞാൻ പേടിച്ചു പറഞ്ഞു
അച്ഛൻ : മോൾ പേടിക്കണ്ട.. ആരും അറിയില്ല ഇനി ഞാൻ ഉണ്ട് മോൾക്ക് എന്നും
