കാവ്യയും സുരേഷും ഞങ്ങളുടെ കോളനിയിലേക്ക് താമസം മാറിയിട്ടു ആറ് വർഷം കഴിഞ്ഞു. അന്ന് കാവ്യ ബാങ്കിലേ ഒരു സ്റ്റാഫ് മാത്രമായിരുന്നു.
ബാങ്ക് മേനേജർ പദവി ലഭിച്ചിട്ട് അഞ്ച് മാസമേ ആയിട്ടൊള്ളു.
കാവ്യയെ കണ്ടത് മുതൽ എന്റെ കാമറാണി അവളായിരുന്നു. അവളെ ഓർത്ത് ഒരുപാട് വാണം വിട്ടിട്ടുണ്ട്.
എന്നും അവൾ ആക്റ്റിവ ബൈക്കിലാണ് ബാങ്കിലേക്ക് പോകാറുള്ളത്. അവളുടെ വഴിയിലെ സ്ഥിരം കാഴ്ച്ചക്കാരനാണ് ഞാൻ.
പക്ഷേ കാവ്യ എന്നെ ഒട്ടും പരിഗണിക്കാറില്ല.
എന്നെ മാത്രമല്ല നാട്ടിലുള്ള ആരെയും അവൾ മൈന്റ് ചെയ്യറില്ല. ഞാനും കൂട്ടുക്കാരും ഒരുപാട് അവളുടെ മുന്നിൽ വട്ടം കറങ്ങീട്ടുണ്ട് .. പക്ഷേ എന്ത് കാര്യം….. ഒരു ദഹിപ്പിക്കുന്ന നോട്ടം വെച്ച് തന്ന് എല്ലാവരെയും പേടിപ്പിക്കും.
സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്കും കൂട്ടുകാർക്കും അവളോട് ദേശ്യമായിരുന്നു ഞങ്ങളെ പാടെ ഗൗനിക്കാത്തതിൽ .
എന്റെ കൂട്ടുകാർ അവളെ കുറിച്ച് പറയും ‘എന്നാ ജാഡയാട അവൾക്ക് i ‘
ഇനി കഥയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാം
ദൈവം ഭാഗ്യത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ എനിക്ക് വരം നൽകിയപ്പോൾ എന്റെ ജീവിതം മാറി മറഞ്ഞു. ഓണം ബംബർ ഭാഗ്യക്കുറി ഇക്കുറി എനിക്ക് അടിച്ചു.
ആദ്യം തന്നെ അത് ഉൾകൊള്ളാൻ എനിക്കായില്ല. പിന്നെ സാവകാശം യാതാർത്യത്തിലേക്ക് വന്നു. പിന്നീട് എന്റെ വീട്ടിൽ തിരക്കായിരുന്നു, ബന്ധുക്കാരും കുട്ടുക്കാരും നാട്ടുക്കാരും എന്നെ കാണാൻ എത്തി. എനിക്കും എന്റെ കുടുംബത്തിനും ഒരു നല്ല നാൾ പന്നപ്പോൾ ഇത്രയും കാലം ഞങ്ങളോട് ബന്ധമില്ലത്തവർ വെരെ ബന്ധങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാൻ വന്നു.
പല ബങ്കിന്റെ സ്റ്റഫുകളും ഒരു അകൗണ്ടിന് വേണ്ടി എന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു .പക്ഷേ ആരുമായിട്ടും ഞാൻ ധാരണയിലെത്തിയില്ല.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഞാൻ വീടിന് മുമ്പിൽ പത്രം വായിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് കാവ്യയുടെ ആക്റ്റീവ ബൈക്ക് വീട്ടുമുറ്റത്ത് വന്ന് നിർത്തിയത്. എന്റെയുള്ളിൽ പറഞ്ഞ് അറിയിക്കാൻ കഴിയാത്ത സന്തോഷം ഉണ്ടായി.പക്ഷേ അത് ഞാൻ പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല.
ചുവന്ന സാരിയായിരുന്നു കാവ്യയുടെ വേഷം.ബാങ്കിലേക്ക് പോകുന്ന വഴി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നതാണ്.
കാവ്യ നിറപുഞ്ചിരിയോടെ വീടിന്റെ ഉമ്മരത്തേക്ക് കയറി.
കാവ്യ ” ഹായ് ….ഗുഡ് മോർണിങ്”
ഞാൻ “ഗുഡ് മോർണിങ”
കാവ്യ ” പത്രം വായനയിലാണോ “
ഞാൻ ” ഹ്ം…… അതെ.,,,,, ഇരിക്കു”
അവൾ എന്റെ അടുത്തുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു.
“അമ്മയും അച്ചനും എവിടെ “
