ഓർമ്മകൾക്കപ്പുറം 2

Ormakalkkappuram Part 2

നഴ്സിംഗ് റൂമിലെ ഫോൺ റിങ് കേട്ടാണ് ശിവാനി വന്നത്. “ഹലോ..” “ഹലോ.. പോൾ ഹിയർ.” “യെസ് ഡോക്ടർ.” “പൂജയെയും മിഴിയെയും കൂട്ടി എന്റെ റൂമിലേക്കു വരു വേഗം.” അത്രയും പറഞ്ഞതും ഫോൺ കട്ട്‌ ആയി. ശിവാനി ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ധയായി നിന്നു.

“എന്തിനായിരിക്കും വിളിച്ചത്? എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം കാണുമോ?” അവൾ ഓരോന്ന് ഓർത്ത് ബാക്കി ഉള്ളവരെ കൂട്ടാനായി നടന്നു.

മിഴിയും പൂജയും പ്രിയയും പേഷ്യന്റ്സ്ന് മരുന്ന് കൊടുക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു. ശിവാനി അങ്ങോട്ടേക്ക് കടന്നു വന്നു.

“അതേ നമ്മൾ 3 പേരോടും പോൾ ഡോക്ടർ റൂമിലേക്ക്‌ ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു.” ശിവാനി ലേശം ഒരു ശങ്കയോടെ പറഞ്ഞു. അത്‌ കേട്ട് ബാക്കി ഉള്ളവർ മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി.

“എന്താ കാര്യം എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ?” പൂജ തിരക്കി. “ഇല്ല വേഗം ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു, വാ എന്താണേലും പോയി നോക്കാം ചീത്ത പറയാൻ ആണേലും നമ്മൾ 3 പേര് ഇല്ലേ കട്ടക്ക് നിന്ന് അങ്ങ് കേൾക്കാം.”

“പോടി അതിനൊന്നും ആവില്ല ചുമ്മാ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു മനുഷ്യനെ ആധി കേറ്റാതെ.” മിഴി ശിവാനിയെ രൂക്ഷമായി നോക്കി പറഞ്ഞു.

“പ്രിയ നീ ഇവിടെ നിക്ക് ഞങ്ങൾ പോയി നോക്കിട്ട് വരാം.” പൂജ അവളോട്‌ പറഞ്ഞിട്ട് അവർ മൂന്നു പേരും കൂടെ ഇറങ്ങി.

“മെ ഐ കം ഇൻ ഡോക്ടർ?” “യെസ് പ്ലീസ്…”

അവർ ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നതും ഏതോ സ്കാൻ റിപ്പോർട്ട്‌ പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മേത്ത ഡോക്ടറെ കണ്ടു. അയാൾക്ക്‌ എതിരായി തന്റെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു ഒരു പേപ്പർ വെയിറ്റ് കറക്കികൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന പോൾ ഡോക്ടറെയും. മേത്ത ഡോക്ടറെ കണ്ടത് അവർക്ക് ഒരു ആശ്വാസമായി. അദ്ദേഹം സൗമ്യനായ മനുഷ്യൻ ആണ്. എന്നാൽ പോൾ ഡോക്ടർ കുറച്ച് സ്ട്രിക്ട് ആണ്.

അൽപ സമയത്തെ പരിശോധന കഴിഞ്ഞു അയാൾ ആ റിപ്പോർട്ട്‌ താഴെ വെച്ചു. “സോ…വാട്സ് യുവർ കൺക്ലൂഷൻ പോൾ?” “ലൈക്ക് ഐ സെഡ്, അയാൾക്ക്‌ ഒന്നും തന്നെ ഓർമയില്ല സ്വന്തം പേര് പോലും. ഇനി ഓർമ വരാം വരാതിരിക്കാം, ബട്ട്‌ ഇപ്പൊ ഹി ഈസ് ജസ്റ്റ്‌ ലൈക്ക് എ വൈറ്റ് പേപ്പർ.” ഡോക്ടർ പോൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് മിഴിയും ശിവാനിയും പൂജയും തമ്മിൽ തമ്മിൽ നോക്കി. ഡോക്ടർ മേത്ത അയാളുടെ കണ്ണട ഊരി നെറ്റിയിൽ കൈ കൊടുത്തു ഡോക്ടർ പോളിന്റെ മുഖത്തേക്ക് വെറുതെ നോക്കി ഇരുന്നു.