രണ്ടുമണിക്കൂര്‍ ക്ലാസ്. അതു കഴിഞ്ഞ് ഉച്ചവരെ ഹാന്ഡ്സ് ഓണ്‍ ട്രെയിനിങ് – വോട്ടിങ് മെഷീന്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതി ചെയ്തു പഠിക്കല്‍. എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ 1.30 കഴിഞ്ഞു.
ഞാന്‍ എല്ലാവരെയും ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ ക്ഷണിച്ചു. ഞങ്ങള്‍ നാലുപേരും അടുത്തുള്ള ലക്ഷ്വറി ഹോട്ടലില്‍ കയറി സമൃദ്ധമായി ആഹാരം കഴിച്ചു.
എന്‍റെ ട്രീറ്റ് എന്നാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും പ്രമീളാദേവിക്ക് ഈഗോ മൂത്ത് ബില്ല് ഷെയര്‍ ചെയ്യണമെന്നായി. അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടും പകുതി വീതം കൊടുത്തു.
പ്രമീള കാറെടുത്ത് പോയിക്കഴിഞ്ഞ് ഞാന്‍ ലക്ഷ്മിയോട് പറഞ്ഞു.
“ലക്ഷ്മി, നമുക്കീ ദിവ്യയെ ഒന്ന് വീട്ടില്‍ കൊണ്ടുവിട്ടാലോ? അല്ലെങ്കില്‍ അവള്‍ മാത്രം ബസ്സ് പിടിച്ച് പോവാന്‍ നില്‍ക്കണ്ടേ?”
ലക്ഷ്മി എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു “ങാ ശരിയാണ്, നമുക്ക് കൊണ്ടാക്കാം സര്‍.”
പെണ്ണിന് എന്‍റെ ചാട്ടം മനസ്സിലായിട്ടുണ്ട്. മൃദുല കുറേ വേണ്ട എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ സമ്മതിപ്പിച്ചു.
എനിക്കും ലക്ഷ്മിക്കും കാറുണ്ട്. ഏതില്‍ പോവും? രണ്ടു കാറും എടുത്താല്‍ മൃദുല ലക്ഷ്മിയുടെ കൂടെയേ കേറൂ എന്ന് ഉറപ്പാണ്.
ഞാന്‍ ലക്ഷ്മിയോട് കണ്ണുകൊണ്ട് കാണിച്ച് മൂന്നുപേരും ഒരു കാറില്‍ പോവുക എന്ന പ്ലാന്‍ പറഞ്ഞു.
അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ ലക്ഷ്മിയുടെ കാറില്‍ പുറപ്പെട്ടു. ലക്ഷ്മി ഓടിച്ചു. ഞാനും മൃദുലയും പിന്നിലും. അങ്ങനെ ഒരു മണിക്കൂറോളം എനിക്ക് മൃദുല എന്ന സൌന്ദര്യധാമത്തെ നേരെയും ഒളിച്ചും പാത്തും നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കാന്‍ സാധിച്ചു.
എല്ലാം കണ്ടറിഞ്ഞ് ചെയ്യുന്ന ലക്ഷ്മിക്ക് ചെലവ് ചെയ്യണം.
യാത്രയിലുടനീളം ഞാന്‍ മൃദുലയുമായി അതുമിതും സംസാരിച്ച് അടുക്കാന്‍ ശ്രദ്ദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. പെണ്ണിന് നല്ല നാണമുണ്ട് എന്നെ നോക്കാന്‍. പിന്നെ പേടിയും എന്നാലും വീടെത്താറായപ്പോഴേക്ക് ഒരു നല്ല റാപ്പോര്‍ട്ട് ഞാന്‍ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തു. പറഞ്ഞ് വന്നപ്പോള്‍ കല്യാണാലോചയൊക്കെ നടക്കുന്നുണ്ടത്രെ. അപ്പൊ വേഗം കാര്യങ്ങള്‍ നീക്കണം. സര്‍ക്കാരുദ്യോഗസ്ഥരെയാണ് വീട്ടുകാര്‍ക്ക് താത്പര്യം. ലക്ഷ്മി വീണ്ടും മുന്പില്‍ നിന്ന് മുരടനക്കി.
ഒടുവില്‍ മൃദുലയുടെ നാടെത്തി. ഒരു തനി നാട്ടിന്പുറം. ഒരു വലിയ പാടശേഖരത്തിന്‍റെ അപ്പുറത്താണ് മൃദുലയുടെ വീട്. ഇപ്പുറത്ത് കാര്‍ നിര്‍ത്തി പാടത്തിനറ്റത്തുകൂടെ നടന്ന് പോണം വീട്ടിലേക്ക്. ഞങ്ങള്‍ മുറ്റം വരെ ചെന്നപ്പോഴേക്കും വീട്ടുകാര്‍ ഇറങ്ങിവന്നു. തനി നാട്ടിന്‍ പുറത്തുകാരായ അച്ഛനും അമ്മയും അനിയനും. ഞാനും ലക്ഷ്മിയും സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി. അവര്‍ക്ക് വലിയ സര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥരെ വല്യ ബഹുമാനവും ഭയവും. വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചെങ്കിലും പിന്നെയാവാമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ ഒഴിഞ്ഞു. ഒട്ടും പേടിക്കാതെ മൃദുലയെ ഡ്യൂട്ടിക്കയയ്ക്കാമെന്നും അവള്‍ ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ സുരക്ഷിതയാണെന്നുമൊക്കെ അവരെ പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കി ഞങ്ങള്‍ വിട്ടു.
തിരിച്ച് ഞാനാണ് കാറോടിച്ചത്. ലക്ഷ്മി ചോദിച്ചു. “അതെന്താ പെട്ടെന്ന് വീട്ടില്‍ കേറുന്നില്ല എന്ന് വച്ചത്? അത് എനിക്ക് ഷോക്കായിപ്പോയി. ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു ഇന്ന് ചായയും അത്തഴവും പുടവകൊടയുമൊക്കെക്കഴിഞ്ഞേ അവിടുന്ന് പോരൂ എന്ന്”
