അരമണിക്കൂർ കൊണ്ട് ഒന്ന് ഒരുങ്ങി. ഒൻപതര ആയപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ വീടും പൂട്ടി പുറത്തിറങ്ങി. ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ചു നേരെ ഹോട്ടലിൽ എത്തി. എത്തുമ്പോൾ വിളിക്കാനായിരുന്നു ഡാഡിയുടെ നിർദേശം. ഞാൻ വിളിച്ചു ഒരു റിംഗ് അടിച്ചപ്പോഴേക്കും ഡാഡി എടുത്തു. ഞങ്ങൾ എത്തി എന്ന് പറഞ്ഞു. അവിടെ ലിഫ്റ്റിൽ മുറികളിലേക്ക് പോകാൻ മുറിയുടെ കാർഡ് കാണിക്കണം. അതുകൊണ്ടു തന്നു ലിഫ്റ്റിന് മുന്നിൽ കാത്തുനിന്നു. ഒരു മിനിറ്റ് പോലും എടുത്തില്ല. പെട്ടെന്ന് ലിഫ്റ്റ് താഴെ എത്തി. അത് തുറന്നതും ഡാഡി. “വാ…” ഡാഡി പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ രണ്ടും ലിഫ്റ്റിലേക്കു കയറി.
കറുത്ത ഷർട്ടും വെള്ള മുണ്ടും ആയിരുന്നു ഡാഡിയുടെ വേഷം. ഞങ്ങൾ ലിഫ്റ്റിൽ വച്ചു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. മിണ്ടാതെ നിന്നതേ ഉള്ളു. ലിഫ്റ്റ് നേരെ അഞ്ചാമത്തെ നിലയിൽ നിർത്തി. ഡാഡി ആദ്യം പുറത്തിറങ്ങാനായി ഞങ്ങൾ മാറി നിന്നുകൊടുത്തു. എന്നിട്ടു ഡാഡിയുടെ പുറകെ നടന്നു. എൻ്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി കൂടി വന്നു. ഡാഡി നടന്നു ചെന്ന് അഞ്ഞൂറ്റിപന്ത്രണ്ടാം നമ്പർ മുറിയുടെ മുന്നിൽ നിന്ന്, കാർഡ് ഇട്ടു വാതിൽ തുറന്നു അകത്തോട്ടു കയറി. “വാ… ഇതാണ് എൻ്റെ മുറി.” ഡാഡി പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ രണ്ടും അകത്തേക്ക് കയറി.. ഡാഡി വാതിൽ അടച്ചു. “നിങ്ങളെന്താ ഇങ്ങനെ പേടിച്ചു നിൽക്കുന്നെ. അങ്ങോട്ട് ഇരുന്നോളൂ”. അവിടെ ജനാലക്കു അടുത്തായി ഇരുന്ന സോഫ നോക്കിയാണ് ഡാഡി പറഞ്ഞത്. ഞങ്ങൾ അപ്പോഴും ഒന്നും മിണ്ടാതെ പോയി ആ സോഫയിൽ ഇരുന്നു.
“കുടിക്കാനെന്താ എടുക്കേണ്ട. ഓറഞ്ച് ജ്യൂസ് ഉണ്ട്. വൈൻ ഉണ്ട്. ഏതു വേണം.” ഡാഡി ചോദിച്ചു.
അത് കേട്ടതും പ്രിയ എന്നോട് പറഞ്ഞു “എടി വൈൻ ഉണ്ടെടി. ഒരെണ്ണം കഴിച്ചോ. ടെൻഷൻ മാറി കിട്ടും.” ഞാൻ അവളെ ഒന്ന് കുത്തി.
“എന്തുവാ പിള്ളേരെ. എന്നോട് പറ. വൈൻ വേണേൽ എടുക്കാം.. ഞാനും കഴിക്കാനായി തന്നെ മേടിച്ചതാ. വൈൻ കഴിച്ചോണ്ടു വിശക്കും എന്നല്ലാതെ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. എടുക്കട്ടേ.” ഡാഡി ചോദിച്ചു.
“എടുത്തോ ഡാഡി.” പ്രിയയായിരുന്നു പറഞ്ഞത്. ഞാൻ എതിർത്തില്ല. “വിശേഷങ്ങൾ പറ പിള്ളേരെ. പ്രിയ എന്നെ ആദ്യമായല്ലേ കാണുന്നെ? കണ്ടിട്ടെന്തു തോന്നുന്നു?” ഡാഡി മൂന്ന് ഗ്ലാസിൽ വൈൻ പൊട്ടിച്ചു ഒഴിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു ചോദിച്ചത്. “ഓ ഞാൻ ഫോട്ടോ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ. കാണാൻ ഒരു വലിയ പ്രൊഫസർ ഡോക്ടർ പോലെ ഉണ്ട്. ശരിക്കും ഡാഡി എന്ന് വിളിക്കുന്നേൽ കുഴപ്പമില്ല?” പ്രിയ പറഞ്ഞു. “ഓഹോ അപ്പൊ ഞാൻ കിളവൻ ആയെന്ന പറയുന്നേ?” ഡാഡി ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു. “അയ്യോ അങ്ങനല്ല. നേരിട്ട് കാണാനാ കൂടുതൽ രസം.” അവൾ പറഞ്ഞു.
