“മോളെ ഒരു പദവി എന്നത് ഒരു ഉത്തരവാദിത്വം ആണ്, ആ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കാൻ മോൾക്ക്‌ സാദിക്കും എന്ന് ഉറപ്പുണ്ടെങ്കിൽ മോൾക്ക്‌ മത്സരിക്കാം, ആ സ്ഥാനത്തു ഇരിക്കുമ്പോൾ അവിടെ ഇരുന്നുകൊണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളെ കാണരുത് മുഴുവൻ കോളേജിനെയും കാണാൻ ശ്രമിക്കണം “
“അപ്പൊ അച്ഛൻ പറയുന്നത്..? “
“നിന്റെ ഇഷ്ടമാണ്, ആ ഉത്തരവാദിത്വം സ്വീകരിക്കാൻ മോളു തയ്യാറായാൽ അച്ഛന് അഭിമാനം ആവും”
അങ്ങനെ പാർവതി മത്സരിക്കാൻ ഇറങ്ങി, അതും റോയും അവളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഊഷ്മളമാക്കാൻ കാരണമായി, ഇതിനിടയിൽ തന്നെ റോയ് തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന കാര്യം പാർവതിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു ആ ഇഷ്ടം ഒരിക്കലും തന്നോട് പറയരുതേ എന്നതായിരുന്നു അവളുടെ ആഗ്രഹം, താൻ സ്നേഹിക്കുന്ന പുരുഷന്റെ മുഖത്തു നോക്കി ഇഷ്ടമല്ല എന്ന് പറയേണ്ടി വരുമോ എന്നവൾ ഭയന്നു
കോളേജ് ഇലക്ഷൻ ഭംഗിയായി നടന്നു റോയുടെ പാർട്ടി വമ്പിച്ച ഭൂരിപക്ഷത്തിൽ ജയിച്ചു, പാർവതി ക്ലാസ്സ്‌ റെപ് ആയി.
ഒരിക്കൽ റോയും ഗൗരിയും സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് പാർവതി അങ്ങോട്ടേക്ക് എത്തുന്നത്, അവർ മൂന്നു പേരും നിന്ന് സംസാരിച്ചു അതിനിടയിൽ ഗൗരിയെ ഒരു ഫ്രണ്ട് വന്നു കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി
“റോയിച്…,,, സഖാവെ “
അവളുടെ വായിൽ ആദ്യം വന്നത് റോയിച്ച എന്നായിരുന്നു ആരും കേൾക്കാതെ അവൾ മാത്രം അവനെ മനസ്സിൽ വിളിച്ചിരുന്ന പേര്, അതുകേട്ടതും അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി അറിയാതെ വന്നു
“താൻ മാറ്റിവിളിക്കണ്ടടൊ അങ്ങനെ തന്നെ വിളിച്ചോ, അതിൽ ഒരു പ്രിത്യേക അടുപ്പം ഫീൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട് “
അവൻ വീണ്ടും അവന്റെ സ്നേഹം അവളോട്‌ പറയാതെ പറയുകയാണ്,അവൾ വിളിച്ചത് അവൻ കേട്ടു എന്നുള്ളത് അവളിൽ ചെറിയ ജാള്യത ഉളവാക്കി
“ഞാൻ ചോദിക്കാൻ വന്നത്, ഗൗരിയുടെ കാര്യമാണ് “
“എന്താണ്. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ വല്ല ബന്ധവും ഉണ്ടോ എന്നല്ലേ “
“അല്ല സഖാവേ, ഒരു ആണും പെണ്ണും ഏതു അർഥത്തിലാണ് ഇടപഴകുന്നത് എന്നത് വേറൊരു പെണ്ണിന് പെട്ടന്ന് മനസ്സിലാകും, അവൾ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്ന ഏട്ടാ എന്നുള്ള വിളിയിലും തിരിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ മോളെ വിളിയിലും ഞാൻ കാണുന്നതു സഹോദര സ്നേഹം മാത്രമാണ് “
അവൾ വീണ്ടും തന്നെ സഖാവേ എന്ന് വിളിച്ചതിൽ അവനു വിഷമം തോന്നി.
“പക്ഷെ നിങ്ങള്ക്ക് അവളെ കാണുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു വിഷമം നിങ്ങളുടെ കണ്ണിൽ ഞാൻ കാണുന്നു, അതിനുള്ള കാരണമാണ് എനിക്ക് അറിയേണ്ടത് “
“പാർവതി, നീ പറഞ്ഞതു സത്യം തന്നെയാണ് ഞാൻ അവളെ കാണുന്നത് എന്റെ സഹോദരിയായാണ്‌ അത് തന്നെയാണ് എന്റെ വിഷമം, അവളെ കാണുമ്പോൾ എനിക്കെന്റെ അനിയത്തി റേച്ചൽ നെ ഓർമ വരുന്നു “
