രമേശൻ വരുമ്പോൾ പുറത്തൊക്കെ കൊണ്ടുപോകാമെന്ന് സന്ദീപിനോട് പറഞ്ഞിരുന്നതാണ്… ആ സന്ദർഭം അവൻ വേറൊരു രീതിയിൽ മുതലെടുത്തു…
രമേശൻ വന്നതിന്റെ ശനിയാഴ്ച… രാവിലെ പത്രം വായിച്ചിരിക്കുന്ന രമേശന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് പത്രം തട്ടിപ്പറിച്ചിട്ട് അവൻ ചെറിയ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു…
“ അച്ഛാ… വെക്കേഷന് എന്നെ വീഗാലാന്റിൽ (ഇപ്പൊഴത്തെ Wonderla) ഒക്കെ കൊണ്ടു പോകാമെന്ന് പറഞ്ഞതാണല്ലോ… ഇപ്പോൾ എന്താ അതിനെക്കുറിച്ചൊന്നും പറയാത്തത്?… ”
“ അതിന് ഞാനിപ്പൊ ഇങ്ങ് വന്നതല്ലേ ഉള്ളൂ…. നമുക്ക് പോകാമെന്നേ… ” പൈസ മുടക്കുന്നതിന് ഇത്തിരി പിശുക്കുള്ള രമേശൻ ഒഴിയാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു… ടൂർ പോകുന്നതൊക്കെ അനാവശ്യ ചിലവാണെന്നാണ് പുള്ളിയുടെ വാദം.
അങ്ങോട്ടു വന്ന പാർവ്വതി അയാളെ ഒന്നു നുള്ളിക്കൊണ്ടു ചിണുങ്ങി. “ ചേട്ടാ… ഇങ്ങിനെ ഒഴിവു കഴിവു പറയല്ലേ… എത്ര നാൾ കൂടിയാണ് ഇങ്ങോട്ടൊക്കെ വരുന്നത്… അവന്റെ ഒരാഗ്രഹമല്ലേ… ഒന്ന് സാധിച്ചു കൊടുക്ക് മനുഷ്യാ… ”
“ ശരി ശരി… വീഗാലാന്റെങ്കിൽ വീഗാലാന്റ്… നാളെത്തന്നെ പോയേക്കാം… ” അമ്മയോടും മോനോടും അവസാനം രമേശൻ അടിയറവു പറഞ്ഞു.
“ പോകുമ്പോൾ നമുക്ക് മണിക്കുട്ടനേയും കൂട്ടാം… അല്ലേ അമ്മേ?… ” അതു പറഞ്ഞിട്ട് സന്ദീപ് അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി… അതു കേട്ടപ്പോൾ പാർവ്വതിയുടെ മുഖം തുടുക്കുന്നതും മുഖത്തേക്ക് രക്തം ഇരച്ചു കയറുന്നതും അവൻ കണ്ടു… ആ ചുണ്ടുകളിൽ വിടർന്ന വശ്യതയുള്ള മന്ദഹാസത്തിന്റെ അനുകരണം സന്ദീപിലും നിഴലിച്ചു.
“ മണിക്കുട്ടനും വരട്ടേ… അല്ലേ പാർവ്വതീ?… ” പതിവു പോലെ രമേശൻ ഭാര്യയുടെ അഭിപ്രായം തിരക്കി.
“ അവനൊരു പാവമാണ് ചേട്ടാ… കൊണ്ടുപോയാൽ അവന് നല്ല സന്തോഷമാകും… ” അതു പറയുമ്പോൾ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് പാർവ്വതി ചുണ്ടു കടിച്ചു… അവൾ തന്റെ വണ്ണിച്ച തുടകൾ തമ്മിൽ ഉരച്ചപ്പോൾ ഉൾപ്പൂവിലെ ഇതളുകൾ തമ്മിൽ അമർന്നു ഞെരിഞ്ഞ് അവിടെ ഒരു ചെറിയ നീർകണം പൊടിഞ്ഞു… അവനെപ്പറ്റിയുള്ള ഓർമ്മകൾ പോലും തന്റെ തേൻകനിയിൽ ഉറവ ഉണ്ടാക്കുന്നെന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ അവളിൽ പുളകമുണ്ടായി.
“ എന്നാൽ പിന്നെ താമസിക്കണ്ട… കുട്ടനോട് നാളെ രാവിലെ തന്നെ വരാൻ പറഞ്ഞേക്ക്… ” അതു പറഞ്ഞിട്ട് രമേശൻ എണീറ്റ് അകത്തേക്ക് പോയി…
