പക്ഷെ അവന്റെ പേരിലുള്ള വണ്ടി ആണോ എന്ന് അറിയില്ലല്ലോ… അതിൽ ഫോട്ടോ ഒന്നും കാണില്ല.. എന്നാലും ഒരു രസം… നോക്കാം വാ
: അവസാനം ലീനയെ വളക്കാൻ ഉള്ള പരിപാടി ആണോ…..
: ഹീ….. ഞാനോ….. അയ്യേ ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യോ….
എനിക്ക് എന്റെ സുന്ദരികോത ഇല്ലേ…
: അതൊക്കെ പറയും….. കിട്ടുമെന്നറിഞ്ഞാൽ മണപ്പിച്ചോണ്ട് പോകുകയും ചെയ്യും…
: എല്ലാം അറിയാം അല്ലെ കളിക്ക്…. ഞാൻ പോകത്തൊന്നും ഇല്ല എന്റെ മുത്തേ…
പക്ഷെ ഞാൻ കണ്ട കാര്യം ടീച്ചറെ ഒന്ന് അറിയിക്കണം…
: എന്തിന്…. നമ്മൾ വന്നപോലെ അല്ലെ അവരും വന്നത്…
അവളുടെ അവസ്ഥ ചിലപ്പോ അതായിരിക്കും. നീ ഇനി ഇത് ചിക്കിച്ചികയാൻ ഒന്നും പോവണ്ട… അത് വിട്ടേക്ക് അമലൂട്ടാ..
: ഇല്ല അമ്മായി… ഞാൻ പുറകെ ഒന്നും പോവില്ല… പേടിക്കണ്ട. അതൊക്കെ ഞാൻ നൈസായിട്ട് ഡീൽ ചെയ്തോളാം…
: എന്ന വാ….. പോകാം…
: ഫുഡ് കഴിക്കണ്ടേ….
: ആയോ… ഇപ്പോഴല്ലേ നമ്മൾ ഐസ് ക്രീം തിന്നത്…
കുറച്ച് കഴിയട്ടെ…. പോകുന്ന വഴിക്ക് വച്ച് കഴിക്കാം.
: ഓക്കെ ഡൺ…..
നടന്ന് പാർക്കിങ്ങിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും അവർ വണ്ടിയിൽ കയറി ഇരുന്നിരുന്നു. വെള്ള മാരുതി സ്വിഫ്റ്റ് ആണ് വണ്ടി. ഞങ്ങളും വണ്ടിയിൽ കയറി അവർ പോകുന്നത് വരെ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. ഞങ്ങളെ പാസ്സ് ചെയ്ത ആ കാർ പോയ ഉടനെ ഞാനും അതിന്റെ പുറകെ വണ്ടിയുമായി നീങ്ങി… ഇപ്പോൾ നമ്പർ വ്യെക്തമായി കാണാൻ ഉണ്ട്. ഇനി ഇവരുടെ പുറകെ പോയിട്ട് കാര്യമൊന്നും ഇല്ല… എന്തായാലും ടീച്ചർ ആള് കൊള്ളാം. നാട്ടിൽ ഒക്കെ എന്ത് നല്ല പേരാണ്. വൈശാഖിന്റെ പതിവ്രതയായ ഭാര്യ. ഒരു കണക്കിന് അമ്മായി പറഞ്ഞതാ ശരി. ഗൾഫിൽ കിടക്കുന്ന അവന് ഇവളെ വേണ്ടപോലെ സ്നേഹിക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടാവില്ല. സാഹചര്യങ്ങളാവും ലീനേച്ചിയെകൊണ്ട്‌ ഇങ്ങനൊരു ഒളിച്ചുകളി നടത്തിക്കുന്നത്.
എന്തായാലും ഞങ്ങൾ തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് വച്ചുപിടിച്ചു. വഴിയരികിൽ വച്ച് നല്ലൊരു ഹോട്ടലിൽ കയറി ഭക്ഷണവും കഴിച്ചശേഷം നേരെ ടൗണിലേക്ക് വിട്ടു. ഊട്ടി ട്രിപ്പിന് വേണ്ട അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങളും ഡ്രെസ്സും എടുത്തുകൊണ്ട് നേരെ വീട്ടിലേക്ക്. വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും 4 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഒന്ന് ഉറങ്ങണം എന്നുണ്ട് രണ്ടാൾക്കും. പക്ഷെ ഇനി ഉറങ്ങിയാൽ ചിലപ്പോ ഷിൽനയെന്ന ഭദ്രകാളിയുടെ ഉഗ്രരൂപം കാണേണ്ടിവരും. 5 മണി ആവുമ്പോഴേക്കും അവൾ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങും. എങ്കിലും അതുവരെ കിടക്കാമെന്ന് തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. അമ്മായി ഡ്രെസ്സൊക്കെ മാറി ഒന്ന് ഫ്രഷായി വന്ന് എന്റെ അരികിൽ കിടന്നു….. പര്സപരം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കിയും കൈകൾ തലോലിച്ചും രണ്ടുപേരും കിടന്നു. എന്റെ നെഞ്ചിൽ തല വച്ച് കിടക്കുന്ന അമ്മായിയുടെ കവിളിൽ ഞാൻ പതിയെ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
: അമ്മായീ…. ടീച്ചർ ഇപ്പൊ വീട്ടിൽ എത്തിക്കാണുമോ…
: എന്തൊരു കരുതല എന്റെ അമലൂട്ടന്….
: നമുക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചുനോക്കിയാലോ….
