ഇല്ല എനിക്ക് അവളെ തന്നെ വേണം വർമ്മ നാളെ വരുമ്പോൾ നീ അവനെ നല്ല പോലെ പരിപാലിക്കുകയും വേണം അയാൾ ശഠിച്ചു…
നാളെയോ.. എനിക്കൊന്നും വയ്യ വേണമെങ്കിൽ പിന്നെ ഒരു ദിവസം ആകട്ടെ പോരാത്തതിന് നാളെ രാജിയും ഇവിടെ ഉണ്ടാകും അവൾ പറഞ്ഞു…
അയാൾ തന്റെ വാക്കിൽ ഉറച്ചു നിന്നു… അയാളോട് തർക്കിച്ചിട്ട് കാര്യം ഇല്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കി അവൾ നേരെ അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി കിടന്നു…
പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ അയാളും രാജിയും പോയ ശേഷം അവൾ തലേന്നത്തെ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തു കൊണ്ടിരിന്നു…
സമയം രാവിലെ 11. 30 കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കാളിംഗ് ബെൽ അടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ലക്ഷ്മി വാതിൽ തുറന്നു കൊടുത്തതും തിളങ്ങുന്ന ജുബ്ബയും നെറ്റിയിൽ ചന്ദന കുറിയും കസവു മുണ്ടും ഉടുത്തു കറുത്ത സൺ ഗ്ലാസും വച്ച് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആരോഗ്യ ദൃഢ ഗാത്രനായ ആ മനുഷ്യനെ കണ്ടവൾ ഞെട്ടി…
എന്താ ലക്ഷ്മി സുഖം ആണോ? അയാൾ ചോദിച്ചു..
അയാളുടെ ഉറച്ച ശരീരം പോലെ തന്നെ ആയിരുന്നു അയാളുടെ വാക്കുകളും അവൾ നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പു തുടച്ചു കൊണ്ട് സാരി തോളിലൂടെ ഒന്നു കൂടി മറച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു ആരാ മനസ്സിൽ ആയില്ല.
അയാൾ ചെറുതായി ഒന്നു മന്ദഹസിച്ച ശേഷം പറഞ്ഞു ഞാൻ രാജശേഖര വർമ്മ, വർമ്മാജി എന്ന് വിളിക്കും എല്ലാപേരും ഇപ്പൊ മനസ്സിൽ ആയോ അയാൾ അവളുടെ കണ്ണനുകളിലേക്കു നോക്കിയാണ് അതു പറഞ്ഞത്..
പെട്ടന്ന് അവൾ അയാളെ ഒന്നു നോക്കിയ ശേഷം ചെറുതായി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.. അകത്തേക്ക് വരൂ… അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ പിന്നിലേക്കു നീങ്ങി..
