അവസാനം പിച്ചിയ ഭാഗത്ത് തടവിക്കൊടുത്തിട്ടേ സിസ്റ്റർ വിടൂ. അങ്ങനെ പിച്ചു കൊള്ളുന്ന കുട്ടികളോട് സിസ്റ്ററിന് പ്രത്യേക പരിഗണനയും വാത്സല്യവുമൊക്കെയാണ്. അതിനാൽ കുട്ടികളും അതു സഹിച്ചു. കോൺവന്റ് സ്ക്കൂളായിരുന്നതു കൊണ്ടും ആഗ്നസ് സിസ്റ്റർ അവിടുത്തെ ‘ പ്രധാന ദിവ്യ’ ആയിരുന്നതു കൊണ്ടും മറ്റദ്ധ്യാപകരും അതിൽ കണ്ണടച്ചു പോന്നിരുന്നു…
രേവതിക്കും സാബിറയ്ക്കും പലപ്പോഴും ആ ‘സ്പെഷ്യൽ പിച്ച് ‘ കൊള്ളേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. സാബിറയേക്കാൾ അല്പം കൂടെ ചന്തി വലിപ്പമുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ രേവതിയാണ് കൂടുതൽ പിച്ചു മേടിക്കേണ്ടി വന്നത്…
പത്താം ക്ലാസ്സിലെ ജാൻസിയായിരുന്നു സിസ്റ്ററുടെ പ്രധാന ‘ ഇര ‘. അല്പം തടിച്ച ശരീരവും ഏതാണ്ട് ഒരു മുപ്പതുകാരിയുടെ ചന്തിയുമുണ്ടായിരുന്ന അവളെ ” കുണ്ടി ജാൻസി ‘ എന്നായിരുന്നു കുട്ടികൾ കളിയാക്കി വിളിച്ചിരുന്നത്.
ചിലപ്പോഴൊക്കെ രേവതിക്കൊപ്പം ജാൻസിയേയും സിസ്റ്റർ സ്റ്റാഫ്റൂമിലേക്കു വിളിക്കും. മേശയുടെ പുറകിൽ സിസ്റ്ററിരിക്കുന്ന കസേരയുടെ ഇരു വശങ്ങളിലുമായി അവരിരുവരേയും നിറുത്തിയിട്ട് രണ്ടു പേരേയും ഒരുമിച്ച് പിച്ചും. അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ രണ്ടു പേരേയും മേശപ്പുറത്തേക്ക് കമഴ്ത്തി നിർത്തിയിട്ട് പാവാട ഉയർത്തി വച്ചാണ് ചന്തിക്കു പിച്ചുക. ആദ്യമൊക്കെ രേവതിക്ക് അതു ഭയങ്കര നാണമുണ്ടാക്കുന്നതായിരുന്നു. പിന്നെപ്പിന്നെ അതു മാറി…
അത്തരം ചില നേരങ്ങളിൽ ചിലപ്പോഴൊക്കെ ജാൻസിയെ പിച്ചുന്ന സിസ്റ്ററിന്റെ വിരലുകൾ ജാൻസിയുടെ ചന്തിയിൽ നിന്നും അവളുടെ ഷഡ്ഡിയുടെ മുൻഭാഗത്തേക്കും ചന്തിക്കിടയിലേക്കുമൊക്കെ തെന്നിപ്പോകുന്നത് രേവതി കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അപ്പോഴൊക്കെ ജാൻസി ഇക്കിളി പൂണ്ടു ചിരിക്കും. അതെന്താണെന്നു അന്നത്തെ എട്ടാം ക്ലാസ്സുകാരിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നില്ല. രണ്ടു ക്ലാസ്സുകളുടെ വ്യത്യാസമേയുള്ളൂ എങ്കിലും ജാൻസി നാലു വയസ്സിനു മൂത്തതായിരുന്നതു കൊണ്ട് അവളോടും ചോദിക്കാൻ മടി…
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം സ്ക്കൂളിലെ അമ്മിണി ടീച്ചറിന്റെ അമ്മ മരിച്ചു. അമ്മിണി ടീച്ചറിന്റെ വീട് അല്പം ദൂരെയാണ്. ഏതാണ്ട് രണ്ടു മണിക്കൂർ യാത്ര ചെയ്യണം. അതു കൊണ്ട് സ്റ്റാഫും ക്ലാസ്സ് റെപ്രസന്റീവുമാരും മാത്രം അവിടേക്ക് പോയാൽ മതിയെന്നു തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടു. മദർ സുപ്പീരിയറിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ടീച്ചർമാരും മറ്റു സ്റ്റാഫുകളും ക്ലാസ് പ്രതിനിധികളും ഒരു ബസ് പിടിച്ച് അനുശോചനത്തിനു പോയി.
