വനജ തിരിഞ്ഞിരുന്നു ഉള്ളിവടക്കുള്ള മാവ് റെഡി ആക്കുകയായിരുന്നു
മണിയൻ പൊറോട്ട അടിയും
പ്ളേറ്റിൽ 3 ദോശ എടുത്തിട്ട് ചമ്മന്തി പത്രത്തിലെ തവിയിൽ പിടിച്ചപ്പോഴേക്ക്
മുതല തീറ്റി പിടിക്കും പോലെ ചന്തിയിൽ ഒരു പിടുത്തം
ധന്യ വായ പിളർന്നു പോയി
മണിയൻ പൊറോട്ട അടിച്ചോണ്ടിരുന്ന കൈ കൊണ്ട് ധന്യയുടെ പാവാട കൂട്ടി ചന്തിയിൽ ഒരു പിടുത്തം പിടിച്ചിട്ട് ധന്യയുടെ കണ്ണിൽ കൂടി പൊന്നീച്ച പറന്നു
അവൾ പെരുവിരൽ കുത്തി പൊന്തി പോയി
വനജ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോഴേക്ക് മണിയൻ പിടി വിട്ടു മാറി
“ഓഒഹ്ഹ് മൈര് മാവ് കൂടുതലാ കുറച്ച് എണ്ണ കൂടുതൽ ഒഴിച്ച് കുഴച്ചെടുക്കണം
എന്നാലേ തിന്നുമ്പോ ഒരു രുചി കിട്ടൂ ”
മാവ് കുഴച്ചു കൊണ്ട് ധന്യയുടെ ചന്തിയിൽ നോക്കി മണിയൻ പറഞ്ഞു
“എണ്ണ എല്ലാം കുടെ കോരി ഒഴിച്ച് നിങ്ങൾ രുചി കൂട്ടണ്ടാ എല്ലാ അവന്മാരും തിന്നിട്ട് കടം പറഞ്ഞിട്ടാ പോണെ അത്ര രുചി ഒക്കെ മതി”
മണിയൻ ധന്യയുടെ ചന്തിയിൽ എന്നായിട്ട് കുഴച്ച് അവള്ടെ സാമാനം തിന്നുന്ന കാര്യമാണ് പറയുന്നതെന്ന് മനസിലാവാതെ വനജ ജോലി തുടർന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
ധന്യ പ്ളേറ്റ് മടിയിൽ വെച്ചു കാലുകൾ കവച്ചു വെച്ച് ഇരുന്നു ദോശ തിന്നാൻ തുടങ്ങി
“എടി പുല്ലേ തിന്നുന്നവന് ഒന്നും തോന്നിയില്ലേലും ഇതെടുത്തു അടിക്കാൻ പോകുന്ന എനിക്ക് ഒരു സുഖം കിട്ടണ്ടേ. തന്നേം അല്ല നല്ലവോണം എണ്ണ ഇട്ടില്ലേൽ ഞാൻ എടുത്ത് അടിക്കുമ്പോ മുറിഞ്ഞ് മുറിഞ്ഞു പോകും ”
കടയിൽ വന്നു പൊറോട്ട തിന്നുന്നവന് രുചി കിട്ടിയില്ലേലും പൊറോട്ട അടിക്കുന്ന ഒരു രസവും എണ്ണ കുറഞ്ഞാൽ മൈദ മാവ് മുറിഞ്ഞ് പോകുന്ന കാര്യവും ഒക്കെ ആണ് മണിയൻ പറയുന്നതെന്നാണ് വനജ കരുതിയത്
എന്നാൽ ഇപ്പൊ തന്നെ എന്നും തിന്നുന്ന വരുണിന്റെ കാര്യവും മണിയൻ തന്നെ ആ വലിയ കാളക്കുണ്ണ കേറ്റി അടിക്കുമ്പോ എണ്ണ ഇട്ട് അടിച്ചില്ലേ തന്റെ പൂറ് കീറും എന്നും ആണ് പറയുന്നതെന്ന് ധന്യക്ക് നല്ലോണം മനസിലായി
The Author
