മഴ ഇതുവരെ പെയ്തിട്ടില്ല. ഭാഗ്യം! മങ്ങിയ വെട്ടം പടർന്ന ആകാശത്തേയ്ക്ക് തലചരിച്ചുനോക്കി. കുണ്ണ അടങ്ങുന്നതേയുള്ളു. അമ്മയുടെ മുടിക്കാട്ടിനുള്ളിൽ ലിംഗം അവസാനത്തെ ദുർബലമായ ഛർദ്ദികളിലാണ്. കാട് മുഴുവൻ നനഞ്ഞിരുന്നു, കുതിർന്നിരുന്നു, കൊഴുത്തിരുന്നു.
കിതപ്പടങ്ങിയപ്പോൾ അരക്കട്ട് അല്പം പുറകിലേയ്ക്ക് തള്ളിയിട്ട് തല ഉയർത്തി അരക്കെട്ടിലേയ്ക്ക് നോക്കി. ഇരുട്ടാണവിടെ. അമ്മയുടെ മുടിക്കാട്. ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം കൈ അമ്മയുടെ മുലയിൽ നിന്നെടുത്ത് കുണ്ണയെ അമ്മയുടെ മുടിയിൽ നിന്ന് കണ്ടുപിടിച്ച് വേർപെടുത്തി. അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ, കൊഴുപ്പിൽ നനഞ്ഞ കുണ്ണ. മുടി നാരുകൾ ആ കൊഴുപ്പിൽ പറ്റി പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ശ്രദ്ധയോടെ മുടിയിഴകൾ തലോടി മാറ്റി. കുട്ടൻ താഴ്ന്നിരിക്കുന്നു. അവനെ ശുക്ലം പറ്റാത്ത അമ്മമുടിയുടെ പുറം ഭാഗത്ത് തുടച്ചു. മുടികൊണ്ട് തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കിയ കുണ്ണ നിക്കറിനുള്ളിലേയ്ക്ക് തിരുകി വച്ചു. പിന്നെ അമ്മയുടെ മുടി പിടിച്ചു നോക്കി. കൊഴുത്തിരിക്കുന്നു. കുണ്ണപ്പാലിന്റെ വഴുവഴുപ്പാണ് നിറയെ. കട്ടത്തൈരുപോലെ അമ്മയുടെ മനോഹരമായ മുടിനിറയെ ശുക്ലം. അമ്മയുടെ മുടിയിൽ എന്റെ ശുക്ലം! എന്റെ പെറ്റമ്മയുടെ മുടിനിറയെ എന്റെ അമ്മക്കാമത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ കുണ്ണപ്പാലിന്റെ അഭിഷേകം! ഞാൻ വീണ്ടും സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി. അരണ്ടവെട്ടത്തിൽ അത് ഇരുണ്ട മുടിയിൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. എന്തു ചെയ്യും? അമ്മയെങ്ങാനും ഉണർന്ന് ഇത് കണ്ടാൽ? പക്ഷേ ഈ ടാങ്കിനുള്ളിൽ ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല. ഒരു വഴിയുമില്ല. ഒരു മഴ പെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ അതിൽ നനഞ്ഞ് പൊക്കോളുമായിരുന്നു. ആ, വരുന്നത് വരട്ടെ. ഞാൻ വിചാരിച്ചു.
പരപരാ വെളുക്കുന്ന ആകാശത്തെ കണ്ണടച്ച് അകറ്റിക്കൊണ്ട്, എന്റെ ഉടലിനോട് ചേർന്ന് “റ” പോലെ കിടന്നിരുന്ന അമ്മയെ, രാത്രിയിൽ തന്റെ മകൻ തന്റെ ശരീരത്തോട് ചെയ്തതെന്തൊക്കെ എന്ന് ഒരു ഊഹവുമില്ലാതെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന എന്റെ പാവം അമ്മയെ, അതുവരെ കിടന്നിരുന്നത് പോലെ തന്നെ, സ്പൂണിംഗ് പൊസിഷനിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പുണർന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.
(തുടരും..)
