അവളുടെ അടിവയറ്റിലെ ലാവയും അവന്റെ ശുക്ലവുമായി.. ഒരുമിച്ചു..
അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ കുറച്ചു സമയം ചപ്പി കൊണ്ട് മെല്ലെ അവളിൽ നിന്നും അകന്നു മാറി കിടന്നു..
അവൻ ആകാശത്തേക്കു നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
“”അമ്മു.. നമ്മൾ ഒന്നായിരിക്കുന്നു.. ഇനി ഒരു ശക്തിക്കും നമ്മളെ അകറ്റാൻ പറ്റില്ല.. നീയും ഞാനും.. ജീവിതാവസാനം വരെ ഇ മണ്ണിൽ ജീവിച്ചു തീർക്കും ധാ.. ആകാശത്തു ഇ നിലാവിൽ പാറി നടക്കുന്ന..ആ ഇണ കുരുവികളായ പ്രണയപക്ഷികളെ പോലെ””
അമല അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു… കിടന്നു…
പുതിയൊരു നാളേക്കായി അവർ കാത്തിരുന്നു..സ്നേഹിച്ചു സ്നേഹിച്ചു മരിക്കുവാനുള്ള ഒരു ജീവിതത്തിനായും..
(അവസാനിച്ചു)
നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു…
