അവൾ മെല്ലെ.. അവന്റെ.. ഷോള്ഡറില് നിന്നും മാറി കൊണ്ട്…പറഞ്ഞു..
“”എന്താ ഞാൻ മറകേണ്ടത്.. മറക്കാൻ പറ്റുന്ന കാര്യങ്ങൾ ആണോ വിഷ്ണു.. ഇവിടെ നടന്നത്..എന്റെ എല്ലാം നശിചില്ലേ.. നിനക്ക് പോലും.. ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാതെ
നിസഹായനായി എല്ലാം നോക്കി നിൽക്കേണ്ടി വന്നില്ലേ.. ഇനി ഞാൻ എന്തിനാ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നെ..ഇപ്പോഴാണ് ഞാൻ ആതിരയുടെ അവസ്ഥ ചിന്തിച്ചത്..
പറയാനും ഉപദേശിക്കാനും ആർക്കും പറ്റും ജീവിതത്തിൽ അനുഭവിക്കുമ്പോയെ.
ആ അവസ്ഥ മനസിലാകു..ഇപ്പോൾ ഞാൻ അതാ അനുഭവിക്കുന്നെ…. മരണം അത് മാത്രമേ.. ഇ അവസ്ഥയിൽ.. അതിനൊരു പരിഹാരം ഉള്ളു…””
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു..
“”നീ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല…എല്ലാം എന്റെ തെറ്റാ..സ്നേഹിക്കുന്ന മനസ്സിൽ.. കാമം വരില്ല.. പക്ഷെ.. എനിക്ക്.. നിന്നോട്.. പലപ്പോഴും അത് മാത്രമേ തോന്നിയിട്ടുള്ളൂ.. അത് കൊണ്ടല്ലേ..ഇന്ന് വൈകുന്നേരം സാഹചര്യമോ സ്ഥലകാലബോധം പോലും ഇല്ലാതെ..
ഇ സ്ഥലത്തു വന്നതും.. സംഭവിക്കാൻ പാടില്ലാത്ത എല്ലാ കാര്യവും ഇപ്പോൾ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നെ..
ഞാന നി ഇങ്ങനെ ആകാൻ കാരണം.. ഒന്ന് തടുക്കാൻ പോലും എനിക്ക് സാധിചില്ലല്ലോ..””
അവൻ സ്വയം പരിതപിച്ചു…
അവൾ പറഞ്ഞു…
“”അയാൾ മരിച്ചു കാണുവോ.. എനിക്ക് ആകെ പേടിയാവുന്നു.. അയാളെ എന്തിനാ മറ്റെയാൾ കുത്തിയത്… “”
അവൻ പറഞ്ഞു..
“”അയാൾ മരിക്കേണ്ടവൻ തന്നെയാ.. അയാൾക് ദൈവം കൊടുത്ത ശിക്ഷയാ ഇതു..അയാൾ ചെയ്ത തെറ്റുകൾ അയാൾക്കു തന്നെ വിനയായിയെന്നു വിചാരിച്ചാൽ മതി…””
അവൾ പറഞ്ഞു..
“”അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഞാനും ശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണ്ടവൾ അല്ലെ നിന്നെ ഞാൻ ചതിച്ചില്ലേ നിന്റെ മുന്പിൽ വെച്ചു അവർക്കു ഞാന്…
അവൾ അതും പറഞ്ഞു കരയാൻ തുടങ്ങി…
അവൻ അവളുടെ കണ്ണ്നിർ കൈ കൊണ്ട് തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
അമ്മു.. നീ ആരെയും ചതിച്ചിട്ടില്ല…കഴിഞ്ഞതു കഴിഞ്ഞു.. നമ്മൾ പരസ്പരം തെറ്റുകാർ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.. എല്ലാം മറക്കണം.. അതേയുള്ളു ഇനിയൊരു പോംവഴി..
അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ.. മരിക്കേണ്ടി വരും.. അതായാലും.. ഞാന്.. റെഡിയ..നിന്റെ കൂടെ.. ഞാനും ഉണ്ടാകും.. എന്തിനും.””.
അവന്റെ ഉറച്ച വാക്കുകൾ കേട്ടു അവൾ അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് കരഞ്ഞു..
കീശയിൽ നിന്നും ഫോൺ വൈബ്രെറ്റ് ചെയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ.. അവൻ വേഗം എടുത്തു.. അമ്മ.. 20മിസ്സ്‌ കാൾ..
The Author
