ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നും തിരികെ വരുമ്പോഴും ലയ ആ മരത്തിൻ ചുവട്ടിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി. പക്ഷേ അന്നേരം അവിടെ അവരെ കണ്ടില്ല. അപ്പോഴാണ് ലയ ബെല്ലടിച്ച കാര്യം ഓർത്തത്. ലയ അവിടെ നിന്നും നേരെ സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് പോയി.
സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ലയ എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ തനിക്ക് പരിച്ചിതമില്ലാത്ത ഒരാളെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ലയ തന്റെ കസേരയിൽ ചെന്നിരുന്നു.
“ഹലോ ഞാൻ ഷെറിൻ. ഇവിടെ പ്രൊഡക്ഷൻ മാനേജ്മെന്റ് ആണ് എന്റെ സബ്ജക്റ്റ്.”
ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ലയയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
ലയ: ഹൈ ഞാൻ ലയ. സർവീസ് മാനേജ്മെന്റ് ആണ് എന്റെ സബ്ജക്റ്റ്.
ഷെറിൻ: ഇതിന് മുന്നേ ഇവിടെ ആയിരുന്നു.
ലയ: ഇതെന്റെ ആദ്യ ജോലി ആണ്.
ഷെറിൻ: ഒഹ്…. നൈസ്… അപ്പോ നല്ല തുടക്കം കിട്ടട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
ലയ: പിന്നേ നല്ല ബെസ്റ്റ് തുടക്കം തന്നെ ആയിരുന്നു.
ഷെറിൻ: അതെന്ത് പറ്റി?
ലയ: ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ് തുടങ്ങിയതും പ്രിൻസിപ്പൽ മാഡം വിളിപ്പിച്ചു.
ഷെറിൻ: വൈ?
ലയ: രാവിലെ നടന്ന അടിയൊന്നും മിസ്സ് കണ്ടില്ലായിരുന്നോ?
ഷെറിൻ: ഓഹ്‌.. അടിയൊക്കെ ഇവിടെ ഇടക്കിടെ ഉണ്ടാവുന്നതാണ്. അതൊന്നും ലയ കാര്യമാക്കേണ്ട. പിന്നെ ഈ മിസ്സ് എന്നുള്ള വിളി മാത്രം ഒഴിവാക്കാം. യു ക്യാൻ കാൾ മീ ഷെറിൻ.
ലയ: ഒഹ് ഐയാം സോറി ഷെറിൻ.
ഷെറിൻ: ഇട്സ്‌ ഓക്കെ. എന്തിനാ തന്നെ മാഡം വിളിച്ചത്. അത് പറ.
ലയ: ആഹ്‌… ആ അടി ഉണ്ടാക്കിയത് എന്റെ ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികൾ ആയിരുന്നു. ഒരു അജുവും ഗ്യാങ്ങും. തനിക്ക് അറിയോ അവരെ.
ഷെറിൻ: ആ ത്രിമൂർത്തികളുടെ സാന്നിധ്യം എല്ലാ അടിയിലും കാണും. കാരണം ഇവിടെ അടി ഉണ്ടാക്കുന്നത് തന്നെ അവന്മാരാ… ഇതൊക്കെ ഇവിടുള്ള ടീച്ചേഴ്സ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള അറിവാണ്. എനിക്ക് വലുതായിതൊന്നും അറിയില്ല.
ലയ: അതെന്താ?
