പ്രീതിഹാര

Prathihara Onnam Padam

I don’t think age matters when you really truly love someones long as they are both consenting adults then who cares. Age is just a number anyway. Why care what other people thing about it, do whatever feels right to you.

“അയ്യോ കരയല്ലേ പ്രീതി. സോറി… വേണേലെന്റെ കരണത്തൊരടിയടിച്ചോ, അല്ലെങ്കിൽ സ്നേഹം കൂടുമ്പോ എന്റെ ഇടുപ്പിൽ പിച്ചൂല്ലേ അതുപോലെ ചെയ്തോ, എന്നാലും കരയല്ലേ…”

“ഞാൻ നിന്റെ ഭാര്യയുടെ അമ്മയാണെന്ന് നിനക്കൊരു ബോധവുമില്ല, അദ്ദേഹം മരിച്ചപ്പോ, നാട്ടാരുടെ ചൂളം വിളിയും, പാതിരാത്രിക്കുള്ള വാതിലിൽ മുട്ടും പേടിച്ചോണ്ട്…വേറേ എങ്ങോട്ടും പോകാനില്ല എന്നുള്ളൊണ്ടാണ് ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നത്, ഇവിടെ നീയും….”

സോഫയിൽ ഇരുന്നു തേങ്ങി തേങ്ങി കരയുന്ന പ്രീതിയെ ഞാൻ ഇരുകൈ കൊണ്ടും ഇറുക്കി പിടിച്ചു. എന്റെ ചുണ്ടു അവളുടെ ആ നിമിഷം കഴുത്തിൽ അമർന്നു.

“പ്ലീസ് എന്റെ സുന്ദരികുട്ടിയല്ലേ…പറ്റിപ്പോയി…ഒന്നര വർഷമായി ഞാൻ എത്ര തവണ ചോദിക്കുന്നു…. ഒരു മറുപടിയും പറയാതേ എന്നെ ഇട്ടു കളിപ്പിച്ചത് കൊണ്ടല്ലേ…”

“വേണ്ട പോ അമൽ” എന്നെ തള്ളി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ കവിലൂടെ ഒഴുകുന്ന കണ്ണീരു നക്കിയെടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“പ്രീതി… നിന്നെ അത്രയ്ക്കിഷ്ടായത് കൊണ്ടല്ലേ പെണ്ണെ….”

“നിനക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ സുന്ദരിയായ അവളില്ലേ ?…. പ്രായമായ ഞാൻ തന്നെ വേണോ..?!! എന്തൊരു വാശിയാണ്…അമൽ നിനക്ക്? എത്ര പറഞ്ഞാലും മനസിലാകില്ല..”

“അയ്യോ മനസിലാകാഞ്ഞിട്ടല്ല….. 5 ഇൽ താനെന്നെ പഠിപ്പിക്കുമ്പോ ഞാൻ തനിക്ക് ലവ് ലെറ്റർ തന്നിട്ടില്ലേ ?? അതെനിക്ക് ശെരിക്കും നിഷ്കളങ്കമായ ഒരിഷ്ടം തന്നോടുള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ്, ജ്വലിക്കുന്ന സൗന്ദര്യമുള്ള തന്നോട്, എല്ലാരേം പോലെ എനിക്കും ആരാധന ആയിരുന്നു, പക്ഷെ പെണ്ണ് കാണാൻ