തിരിച്ചുവരും വരെ പകൽ മുഴുവൻ ഞങ്ങള് ആദവും ഹവ്വയുമായി… ഹസ്സൻക്ക ഇടിക്കാതെ സൂക്ഷിച്ച അവളുടെ മുലകൾ ഞാൻ പത്തു ദിവസം കൊണ്ട് ഇടിച്ചു താഴ്ത്തി രണ്ടിഞ്ച് കൂടിയ ബ്രാ വാങ്ങിപ്പിച്ചു… പിന്നിൽ നിന്നും നോക്കിയാൽ രണ്ട് സൈഡിലേക്കും വിരിഞ്ഞു നാടുവിലൊരു നേന്ത്രപ്പഴം ഒളിച്ചു വെക്കാനും മാത്രം ചാലൊള്ളൊരു കുണ്ടിയും കൂടി സമ്മാനിച്ചാണ് ഞാൻ തിരിച്ചു പോന്നത്..
അടുത്ത മാസം ബെഡിൽ കിടന്ന് അടുത്ത ബെഡിലെ ഹസ്സനിക്കാനോട് വർത്താനം പറയുമ്പോളാണ് വാട്ട്സാപ്പിൽ അവളുടെ മെസ്സേജ് വന്നത്..
“ഇങ്ങളൊരു ബാപ്പയാകാൻ പോണ് “
“ഹസ്സനിക്കാനോട് എന്ത് പറയും? അങ്ങേർക്ക് ഡൗട്ട് വല്ലതും? “
എന്റെ റിപ്ലെ അവൾ വായിക്കും മുമ്പേ ഹസ്സനിക്കയ്ക്ക് ഇമോയിൽ കോള് വന്നു…
“അതെങ്ങനേണ് സീനു… നമ്മള് സേഫ് ഡേറ്റ് നോക്കിയല്ലേ ചെയ്തത് എന്നിട്ടങ്ങനെയാ… “
പിന്നേയും എന്തെക്കെയോ ചോദ്യവും മറുപടിയും…. അവരുടെ കോൾ കട്ടായപ്പോൾ വാട്ട്സപ്പിൽ വീണ്ടും റിപ്ലെ..
“പടച്ചോനോട് ചോദിക്കാൻ പറഞ്ഞു “
കൂടൊരു സ്മൈലിയും…..
“ഞാൻ ലീവ് നോക്കട്ടെ ഒന്നൂടെ വരണം നിന്നെ കാണാൻ “
“ഏഴാം മാസം മധുരവുമായി വന്നാൽ വയറു കാട്ടിത്തരാ “
“വയറ് കണ്ടാൽ മാത്രം പോര “
“പിന്നെ.. “
“ആ നിറവയറും താങ്ങി പിടിച്ചു തുണി പറിച്ച് കുനിച്ചു നിർത്തി പൂറും കൂതീം അടിച്ചു നിറക്കേം വേണം “..
“എനിക്കും…. “
“സത്യം “….
“Mmmmmm”…..
ഹസ്സനിക്ക ഉറക്കമില്ലാതെ പ്രസവചിലവിനുള്ള വഴി ആലോചിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ഉറക്കം കളഞ്ഞത് ഏഴാം മാസം അവളെ കാണാൻ പോകാൻ എങ്ങനെ ലീവൊപ്പിക്കും എന്ന ചിന്തയാണ്…
(ഇതിന് ബാക്കിയില്ല….. കെട്ട്യോളെ വളച്ചതിന് കൂട്ടുകാരനെ കൊല്ലേണ്ടി വന്ന പ്രവാസികൾക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു )
