മൂന്ന് പേർ…
മൈ ഗോഡ്!!
എന്റെ ദേഹത്തുകൂടി ഒരു വിറയൽ കടന്നുപോയി.
റോയി അങ്കിൾ, ഹബീബ്, വേണുഗോപാൽ….
ദൈവമേ, അവരാണോ?
അവരോടൊപ്പമാണോ രാധിക….!
ചിന്തകൾക്ക് തീപിടിക്കവേ ജാലകത്തിലൂടെ രാധിക മുറിയുടെ നേരെ വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. മറ്റ് മൂന്ന് പേരും പുറത്തേക്ക് പോകുന്നതും.
കതക് തുറന്ന് രാധിക അകത്തേക്ക് വന്നു.
അവൾ കറുത്ത ടീ ഷർട്ടും നീല ജീൻസും ധരിച്ചിരുന്നു.
ചുമലിൽ കറുത്ത കിറ്റ്.
അരക്കെട്ടിൽ ബ്രൗൺ ഗൺ ഹോൾസ്റ്റർ.
അവളെ സല്യൂട്ട് ചെയ്യണമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
“ചേട്ടാ…”
പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ രാധിക വിളിച്ചു.
ഞാൻ അവളെ നോക്കി.
ദൃഢനിശ്ചയം സ്ഫുരിക്കുന്ന അവളുടെ മുഖത്ത്, ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് കുതിക്കാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളുന്ന ഭാവമുള്ള അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ, ഇപ്പോൾ ഒരു ചാഞ്ചല്യമുണ്ടോ?
“എന്താ മോളേ…?”
ഞാൻ വിളിച്ചു.
“കിസ്സ്‌ മീ…”
ഞാൻ അദ്‌ഭുതപ്പെട്ടു.
ഇതിന് മുമ്പ് അങ്ങനെയൊന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല.
ജോലിയെ സംബന്ധിച്ച്, ഹൃദയമില്ലാത്ത, തലച്ചോർ മാത്രമുള്ള ഒരു മെഷീനാണ് രാധിക എന്നാണു എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ളത്.
പക്ഷെ ഇപ്പോൾ…
കണ്ണുകളിൽ ചെറിയ നനവ് ഉണ്ടോ?
കാമനെയുണർത്തുന്ന ചുവന്ന അധരങ്ങൾ ഇപ്പോൾ വിറകൊള്ളുന്നുണ്ടോ?
“കിസ് മീ..”
അവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
ഞാൻ അവളുടെ അധരത്തിൽ ചുണ്ടുകളമർത്തി.
പിന്നെ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
അപ്പോൾ അവൾ എന്നെ അമർത്തിപ്പുണർന്നു.
എന്റെ അധരം കടിച്ചെടുത്ത് ചുംബിച്ചു.
പിന്നെ എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
ഇപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നനവില്ല.
മുഖത്ത് സന്നിഗ്ദ്ധതയോ, ചാഞ്ചല്യമോ ഇല്ല.
നിശ്ചയദാർഢ്യം സ്ഫുരിക്കുന്ന ഭാവം.
