വേട്ടക്കിറങ്ങിയ വീരയുവറാണി!
“മതി…”
രാധിക പറഞ്ഞു.
“ഇത്രേം മതി എനിക്ക് ജയിക്കാൻ…”
അവൾ എന്നെ നോക്കി.
പിന്നെ വാതിൽക്കൽ കാത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്ന കൂട്ടാളികളുടെയടുത്തേക്ക് നടന്നു.
രാധിക പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ഇരിപ്പുറച്ചില്ല.
മൂന്ന് പേരെന്ന് കൃത്യം പറയണമെങ്കിൽ അത് ഈ ദിവസങ്ങളായി താൻ കിടക്ക പങ്കിട്ട റോയി അങ്കിളും ഹബീബും വേണുഗോപാലുമായിരിക്കില്ലേ? അത്ര ഭീകരരായ കുറ്റവാളികളാണ് അവരെങ്കിൽ എന്തിന് രാധിക അവരോടൊപ്പം ലൈംഗിക വേഴ്ച്ചക്ക് തയ്യാറായി? ഹണിട്രാപ്പും ഇനി “റോ” യുടെ മാർഗ്ഗമാണോ?
രാധികയുടെ മുഖത്ത് സന്നിഗ്ധതയുണ്ട്. ഭയമുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് വിജയിക്കുവാൻ സാധ്യത വളരെക്കുറഞ്ഞ ഒരു യുദ്ധമുഖത്തേക്കാണ് അവൾ പോയിരിക്കുന്നത്. എന്നിട്ട് ഞാനിവിടെ കൂളായി നിൽക്കുന്നു!
ദൈവമേ!
ഞാൻ പെട്ടെന്ന് മുറിക്ക് പുറത്ത് കടന്നു.
കതകുകൾ പൂട്ടി ഗാരേജിലേക്ക് നടന്നു.
ശന്തനു മഹാരാജാവ് ഗംഗയെ വിലക്കുന്ന രംഗം എനിക്കോർമ്മയിലെത്തി.
കരാർ ലംഘിക്കുകയാണ് താൻ!
രാധികയുടെ രഹസ്യപൂർണ്ണമായ ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒരിക്കലും കടന്നു കയറില്ല എന്ന കരാർ!
പക്ഷെ ജീവൻ കയ്യിൽ പിടിച്ച് പ്രിയപ്പെട്ടവൾ മരണ മുഖത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് കരാറിന്റെ വിഷാദശാംശങ്ങൾ കയ്യിൽ പിടിച്ച് എത്രനേരം കാത്തിരിക്കാൻ പറ്റും?
പറ്റില്ല!
ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞാണ് എനിക്ക് വീണ്ടു വിചാരമുണ്ടായത്.
ശബ്ദം പ്രശ്നമുണ്ടാക്കും. രാധികയും സംഘവും പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കും ഞാൻ അവരെ പിൻതുടരുകയായിരുന്നെന്ന്.
അവർ ഒരിക്കലും അറിയരുത്, ഞാൻ അവരുടെ പിന്നാലെ ചെന്നു എന്ന്.
പരമാവധി പത്ത് മിനിറ്റ് നടക്കേണ്ടതല്ലേയുള്ളൂ?
കാൽനടയായി പോവുകതന്നെ!
ഞാൻ ശബ്ദം കേൾപ്പിക്കാതെ ഗേറ്റ് തുറന്നു.
എന്നിട്ട് നിലാവിലൂടെ, തെരുവ് വിളക്കുകളുടെ പ്രകാശത്തിലൂടെ റോയി അങ്കിളിന്റെ വീടിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു.
നിഴലുകളുടെ മറപറ്റി ഞാൻ അവിടെയെത്തിച്ചേർന്നു.
മതിലിനു വെളിയിൽ കുറെ കോണിഫെറസ് മരങ്ങൾ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവയുടെ മറവിൽ നിന്ന് ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് നോക്കി.
ഇരുനില വീട്.
മുമ്പ് കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നെകിലും അത്ര ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല.
പെട്ടെന്ന് റോഡിന്റെ മറു വശത്ത് കറുത്ത ഓഡി പാർക്ക് ചെയ്ത് കിടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
അതിൽ ആരുമില്ല എന്നും.
