അങ്ങനെ അന്ന് വിചാരിക്കാത്ത സംഭവങ്ങളൊക്കെ നടന്നു…എല്ലാം നല്ലതുതന്നെയായിരുന്നു. ചേച്ചിക്ക് അനുയോജ്യനായ ഒരാളെതന്നെ കിട്ടി. അത് ഏകദേശം ഉറപ്പിക്കാവുന്ന ഒരു സ്റ്റേജിലെത്തി…ഉച്ചഭക്ഷ ണം കഴിഞ്ഞ് റെസ്റ്റെടുക്കുന്ന നേരത്താണ് അമ്മയുടെ ഫോണിലേ ക്ക് അച്ഛന്റെ കാൾ വരുന്നത്…അമ്മ ഫോണുമായി പുറത്തേക്ക് പോ യി…കുറച്ച് നേരം സംസാരിച്ചിട്ട് അമ്മ തിരികെ വന്നു. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് നല്ല സന്തോഷമുണ്ട്…
അമ്മ:”നാളെ വൈകീട്ട്‌ ആറ്മണിയാവുമ്പോൾ ചേട്ടൻ കോഴിക്കോട്
കരിപ്പൂർ എയർപോർട്ടിലെത്തുമെന്നാണ് പറഞ്ഞത്…അപ്പൊ നമ്മ ളോട് ഏകദേശം അഞ്ചുമണിയാവുമ്പോഴേക്കും അവിടെ എത്തി ക്കോളാൻ പറഞ്ഞു. ആരൊക്കെയാണ് വരുന്നതെന്ന് ഒരു തീരുമാന മായിട്ടില്ലെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു…”
ഞാൻ:”രാജേഷേട്ടൻ വൈകിട്ട് വരില്ലെ അമ്മെ അപ്പൊ ചേട്ടനോട് നമുക്ക് ചോദിക്കാം”
മുത്തശ്ശി:”നന്നായി വാഹനമോടിക്കുന്നവരെ പറഞ്ഞയച്ചാൽ മതി കേട്ടോ ഐശ്വര്യേ…”
അമ്മ:”ആ രാജേഷ് വരട്ടെ അമ്മെ അവന് നന്നായി ഡ്രൈവിങ് അറിയുമോ എന്ന് ചോദിച്ചു നോക്കാം”
രാജേഷ് നല്ല ഡ്രൈവിങ് ആണെന്ന് അമ്മയ്ക്ക് നന്നായിതന്നെ അറിയാം…കാർഡ്രൈവിംങ് അല്ലെന്നുമാത്രം.
വൈകീട്ട്‌ ഒരഞ്ചുമണിയായപ്പോഴേക്കും രാജേഷ് വീട്ടിലേക്ക് വന്നു…
ഞങ്ങളെല്ലാലരും സിറ്റൗട്ടിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. അവനെ കണ്ട പ്പോൾ തന്നെ അമ്മയുടെ കണ്ണിലൊരു തിളക്കം കാണാൻ പറ്റി. എല്ലാ വരും ഉള്ളത് കൊണ്ട് അവന് കാര്യമായി അമ്മയുടെ സീൻ പിടിക്കാ
ൻ കഴിയുകയില്ല…
രാജേഷ്:”ചേച്ചീ പന്തെവിടെയാ ഇരിക്കുന്നത് അതെടുത്തുതന്നാൽ ഞങ്ങൾക്കു കളിതുടങ്ങാമായിരുന്നു…അല്ല ചേച്ചീ രാവിലെ എന്തോ പറയാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ എന്താ…”
അമ്മ:”അത് രാജേഷേ, സനീഷേട്ടൻ നാളെ വൈകീട്ട്‌ കോഴിക്കോട് കരിപ്പൂർ എയർപോർട്ടിലെത്തും, അളെ കൂട്ടാൻ ആരെയും ഇതുവരെ കിട്ടിയിട്ടില്ല നിനക്ക് ഡ്രൈവിങ് അറിയാമെങ്കിൽ ഒന്നു പോകാൻ പറ്റുമോ…”
രാജേഷ്:”അതെന്ത് ചോദ്യമാ ചേച്ചീ…സനീഷേട്ടൻ എന്റെകൂടി ഫ്രണ്ട ല്ലെ, ഞാൻ റെഡി എപ്പോഴാ നാളെ പോകേണ്ടത്…”
നല്ലയാളോടാ പോകാൻ പറ്റുമോന്ന് ചോദിക്കുന്നത്, എപ്പൊ പോയീന്ന് ചോദിച്ചാൽ മതി…അമ്മ എന്തെങ്കിലും ആവശ്യപ്പെടാൻ കാത്തിരിക്കു കയാണ് അവൻ. എപ്പോഴും അമ്മയെ കണ്ട് കൊണ്ടിരിക്കണ മെന്നാ ണ് അവന്റെ ആഗ്രഹം തന്നെ…
അമ്മ:”നാളെ ഒരു മൂന്നുമണിയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടാ പോരെ, അപ്പൊ ഒരു അഞ്ചുമണിനേരത്തൊക്കെ അവിടെ എത്തില്ലേടാ…”
രാജേഷ്:”അഞ്ച്മണിക്ക് മുമ്പേതന്നെ എത്തും ചേച്ചീ ഞാനല്ലെ ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നത്… അല്ല എന്റെ കൂടെ വേറാരാ പോരുന്നത്”
