അവള്‍ പിന്നെയും ചിരിക്കുകയാണ്.
“കട്ടെടുത്ത പായസം നിന്നോണ്ട്‌ കുടിച്ചാലും പോരെ?”
അയാള്‍ അവളെ നോക്കി.
“മുറ്റത്ത് കാറിട്ടിട്ട് കാറിനുള്ളില്‍ വെച്ചായാലും പോരെ അച്ഛാ?”
അവള്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
“വേഗന്നാട്ടെ! ടൈം പോകുന്നു!”
പദ്മനാഭന്‍ അകത്തേക്ക് കാറെടുത്തു.
മുറ്റത്ത് പാര്‍ക്ക് ചെയ്തു.
അയാള്‍ ആദ്യം പുറത്തിറങ്ങി.
കൈയ്യിലെ മൊബൈലിലെ ടോര്‍ച് ഓണ്‍ ചെയ്ത് അയാള്‍ പരിസരം ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു.
പെട്ടെന്ന് ആ കെട്ടിടത്തിന്‍റെ ചെറിയ സിട്ടൌറ്റ് പോലെയുള്ള ഭാഗത്ത് ഒരു തടിക്കട്ടില്‍ കണ്ടു.
“ഇറങ്ങിക്കോ മോളെ!”
കട്ടില്‍ കണ്ടിട്ട് പദ്മനാഭന്‍ പറഞ്ഞു.
മടക്കിവെച്ച പായകള്‍ കട്ടിലില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.
“ഇതിപ്പം നമ്മള് വരൂന്ന് അറിഞ്ഞോണ്ട്‌ ആരാണ്ട് ഒരുക്കി വെച്ചത് പോലെയുണ്ടല്ലോ!”
രാജി ചിരിച്ചു.
“നിന്നോടാ ഞാന്‍ പറഞ്ഞെ, ഇങ്ങനെ മനുഷ്യനെ കൊല്ലുന്ന പോലത്തെ ചിരി വേണ്ടാന്ന്!”
അത് പറഞ്ഞ്, ക്ഷമ നശിച്ച് അയാള്‍ അവളുടെ മുലയില്‍ ഒന്ന് ഞെക്കി.
പിന്നെ കയ്യില്‍ പിടിച്ച് കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് നടത്തി.
രാജി പായകള്‍ വിരിച്ചിട്ടു.
അതിനുള്ളില്‍ തലയണകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പദ്മനാഭന്‍ അവളെ പിടിച്ചു കിടത്തി.
അതിന് ശേഷം കട്ടിലിനു താഴെയും പരിസരത്തും സൂക്ഷമായി നിരീക്ഷണം നടത്തി.
“വല്ല പാമ്പോ പഴുതാരയോ എന്തേലും ഒണ്ടോന്നു നോക്കണ്ടേ!”
അയാള്‍ പറഞ്ഞു.
