‘ഹൊ എന്തൊരു ചൂട്, കുടിക്കാൻ കുറച്ച് തണുത്ത വെള്ളം തരാമൊ?’
മൈനയുടെ ഉമ്മ സൈനബ ഒരു ചെരുവം നിറയെ തണുത്ത വെള്ളവും രണ്ട് ഗ്ലാസ്സുകളുമായി വന്ന് അവരുടെ അടുത്ത് വച്ച് അവിടെ വാതിൽക്കൽ നിന്നു. കണക്ക് കൂട്ടി നോക്കിയിട്ട് സലാമിന്റെ ചെവിയിൽ വില പറഞ്ഞു. സലാം സൈനബയുടെ പിടയ്ക്കുന്ന കണ്ണുകളിൽ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. സുറുമയെഴുതിയ മനോഹരമായ മിഴിയിണകൾ.ഇറ്റാമൻ സലാമിന്റെ പള്ളയിൽ വിരൽകൊണ്ട് കുത്തിയപ്പോൾ ആണ് അവൻ നോട്ടം മാറ്റിയത്. താൻ നോക്കിയത് എളാപ്പ കണ്ടോ എന്ന് സലാം തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.അയാൾ പത്രം വായിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവന് സമാധാനമായി.
സലാം തടിയുടെ വില പറഞ്ഞു. സൈനബ പാത്രങ്ങൾ എടുത്ത് അകത്തേക്ക് പോയി.താളത്തിൽ തുള്ളി കളിക്കുന്ന ചന്തികൾ നോക്കി സലാം വെള്ളമിറക്കി. ആലോചിച്ചു പറയാം എന്ന എളാപ്പയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ശരിയെന്ന് തലയാട്ടി അവർ തിരിച്ചു പോന്ന് കാറിൽ കയറി. ഇറ്റാവൻ-
‘എങ്ങിനെയുണ്ട്, ഇഷ്ടപ്പെട്ടൊ?’
‘ങും… കൊള്ളാം. മുഴുവനും കാതലാ’
‘നല്ല മധുരമായിരിക്കും, അല്ലേ?’
‘എന്തിന്?’
‘അല്ല ചക്കയ്ക്ക്’
‘എന്തോ… എങ്ങിനേ…’
‘ആ ആഞ്ഞിലിയുടെ ചക്കയ്ക്ക് എന്നാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്’
‘ആണൊ? ഞാൻ കരുതി ആ കുരു ഇല്ലാത്ത ചക്കയുടെ കാര്യമാണെന്ന്’
‘അത് തേൻ വരിക്ക അല്ലേ’
‘ആണൊ?’
‘അതെ, ഒരു സംശയവുമില്ല’
‘ഇങ്ങനെ ഉറപ്പിച്ചു തേൻ വരിക്ക യാണെന്ന്’
‘അതൊക്കെ നമ്മുടെ സാമുദ്രികശാസ്ത്രം’
‘പറയ് അറിയട്ടെ’
‘കണ്ണുകൾ കണ്ടോ?’
‘കണ്ടല്ലൊ, നല്ല സുറുമ എഴുതിയ ആളെകൊല്ലി കാമ കണ്ണുകൾ’
‘കോപ്പാണ് , അത് സുറുമ എഴുതിയതൊന്നും അല്ല’
‘പിന്നെ എന്താ അത്?’
‘അതൊരു നനവാണ്, എപ്പോഴും കണ്ണെഴുതിയതുപോലെ ഇരിക്കും. ഇങ്ങനെ ഉള്ളവരുടെ,അവരുടെ പൂറും എപ്പോഴും നനഞ്ഞിരിക്കും.
The Author
