“നൈറ്റി നനഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ…. നിന്റെ…
നിന്റെ ഈ വലിയ ചന്തികളിലായിരുന്നോ മോളെ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ???
അതിൽ തൊട്ടോ അയാൾ???….”
റാമിന്റെ സ്വരത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു കാമാവേശം അവൾക്കനുഭവപ്പെട്ടു..
അവൾ തല കുനിച്ചു..
അവളുടെ മൗനത്തിന്റെ അർഥം ഗ്രഹിച്ചെന്നോണം അയാൾ മുട്ടുമടക്കി അല്പം താണ്, അവളുടെ കുനിഞ്ഞ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…
“പറയ്.. ഏതു കുണ്ടിയിലാ?? ഇടത്തേതോ വലത്തേതോ???
പറയ്.. അതോ നിന്റെ മുഴുത്ത കുണ്ടികൾ മുഴുവനോടെ പിടിച്ചുടച്ചോ???”
റാമിന്റെ സ്വരത്തിൽ കിതപ്പുയരുന്നതവളറിഞ്ഞു..
രമിത വല്ലാത്തൊരവസ്ഥയിലായിരുന്നു…
എന്തുപറയണമെന്ന് യാതൊരു പിടിയും കിട്ടാത്ത പൂർണമായ അനിശ്ചിതത്വം..
“പറയു രമീ…”
റാമിന്റെ സ്വരം പതിഞ്ഞു…
“നീ എന്തിനാ വിഷമിക്കുന്നെ???..
എനിക്കതിലൊന്നും യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ ഞാൻ… പിന്നെന്താ???…
ബുദ്ധിമുട്ടില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, അതുകൊണ്ട് നിനക്ക് സന്തോഷം കിട്ടുന്നെകിൽ എനിക്കും അതിൽ വളരെ സന്തോഷമേ ഉള്ളു.. പോരെ…. “
രമിത തലയുയർത്തി റാമിനെ നോക്കി…
“റാം പറയുന്നത് സത്യമാണോ???.. എനിക്ക്…. എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല..
റാം ഇങ്ങനൊന്നും മുൻപ് പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ എന്നിട്ട്…”
അയാൾ ചിരിച്ചു..
“ഇങ്ങനൊന്നും മുൻപ്!!!…
ആ വാക്കുകൊണ്ട് ഞാൻ മുൻപേ ഇത് പറയണമായിരുന്നു എന്നല്ലേ നീ ഉദ്ദേശിച്ചത്…
ആ മുൻപ്.. ഇപ്പോഴാണെന്ന് കരുതിക്കോളൂ..
അല്ലെങ്കിലും നിനക്ക് ഈ ലൈഫ് ബോറിങ് ആയി തുടങ്ങി എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു….. “
റാം, കിച്ചന്റെ വാതിലിനും ബാൽക്കണിക്കുമിടയിൽ, ഗ്ലാസ് ഡോറിനടുത്ത്, രമിത, മൺപാത്രത്തിൽ നട്ടുവളർത്തിയിരുന്ന തുളസിച്ചെടിയുടെ അരികിലെ ചാരുകസേരയിലേക്ക് നിവർന്നു..
“നോക്ക് രമീ…
ജീവിതം അങ്ങനെയാണ്..
എന്തൊക്കെ നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.. ആഗ്രഹിച്ചത് പലതും നേടുകയും ചെയ്യുന്നു.
പക്ഷെ നോക്ക്… ലഭിച്ച എന്തിലാണ് നാം ഇതുവരെ പൂർണ തൃപ്തി അനുഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്??
ഒന്നിലുമില്ല!!!!!…
ഈ ലോകമെന്ന കാഴ്ച അപ്രകാരമുള്ളതാണ്.. കാണുമ്പോ വല്ലാതെ കൊതി തോന്നും.. എന്നാൽ കൊതി തീരെ ഒന്നും അനുഭവിച്ചവരില്ല..
ആഗ്രഹിച്ച് ആഗ്രഹിച്ച് നടന്നത്, കയ്യിലാകുമ്പോൾ അതിനോടുള്ള എല്ലാ ആഗ്രഹവും അസ്തമിക്കും…”
“നീ ഈ ലോകത്തിനെ നോക്ക്…
ആരാണിവിടെ സംതൃപ്തർ?? കാശുള്ളവരോ??
ഹേയ്!!!!…
അവരൊക്കെ നമ്മെക്കാൾ എത്രയോ മടങ് അസംതൃപ്തിയിൽ നരകിച്ചു കഴിയുന്നവരാണെന്നോ.. മദ്യമോ ഉറക്കഗുളികകളോ സഹായത്തിനില്ലാതെ ഒരു പോള കണ്ണടക്കാൻ സാധിക്കാത്തവരാണോ സംതൃപ്തർ??”
