പുഞ്ചിരിയോടെ റസിയ പറഞ്ഞു.
“ഉം വാ”
ടെര്‍മിനലിലേക്ക് പോകാനുള്ള ട്രെയിന്‍ നില്‍ക്കുന്നിടത്തേക്ക് ഞാന്‍ നടന്നു. ഇവളെ എങ്ങിനെയാണ് ഒന്ന് വളക്കുക എന്നായിരുന്നു മനസ്സിലെ ആലോചന. ട്രെയിനിനകത്ത് കയറിയപ്പോള്‍ സീറ്റെല്ലാം ഫുള്‍. പിടിക്കാന്‍ ഒരു കമ്പി പോലുമില്ലാത്ത ആ കുട്ടി ട്രെയിനില്‍ റസിയ അമ്പരപ്പോടെ നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ മനസ്സിലൂറിയ ചിരി അടക്കിക്കൊണ്ടു കൃത്യം അവളുടെ പുറകില്‍ തന്നേ ഞാന്‍ ചെന്നു നിന്നു. ട്രെയിന്‍ മുന്നോട്ടെടുത്തപ്പോള്‍ വിചാരിച്ചതുപോലെ റസിയ ആടിയുലഞ്ഞു വീഴാന്‍ പോയതും ഞാന്‍ അവളുടെ വലതു തോളില്‍ പിടിച്ചു എന്നോടടുപ്പിച്ചതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു. പെട്ടെന്നുള്ള ഞെട്ടലില്‍ റസിയ എന്‍റെ ഇടതു കയ്യില്‍ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. അടുത്ത മൂന്ന് മിനിറ്റ് ആ പിടി വിടാതെ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടു പേരും നിന്നു. എന്‍റെ ഇടതു കയ്യില്‍ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഒട്ടിച്ചേര്‍ന്നാണ് നില്‍ക്കുന്നതെന്ന് റസിയ തിരിച്ചറിയുമ്പോഴേക്കും ട്രെയിന്‍ ടെര്‍മിനലില്‍ എത്തിയിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി റസിയ എന്‍റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേര്‍ന്ന് അമര്‍ന്നു.
“സോറി” വീണ്ടും ആ തേനൂറുന്ന ശബ്ദം.
“എന്തിനു?”
ഞാന്‍ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ അവളുടെ മുഖം നാണിച്ചു ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. വാച്ചില്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ ബോര്‍ഡിംഗ് തുടങ്ങാന്‍ കൃത്യം രണ്ടര മണിക്കൂര്‍.
“നമുക്ക് ലോഞ്ചില്‍ പോയിരിക്കാം?” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“അതെന്താ” റസിയയുടെ ചോദ്യം.
“വാ” അവളെയും വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്സ്‌ ലോഞ്ചിലേക്ക് നടന്നു. രണ്ടു പേരുടെയും ബോര്‍ഡിംഗ് പാസ്സും എന്‍റെ ഗോള്‍ഡ്‌ കാര്‍ഡും കൊടുത്തു
“ഷീ ഈസ്‌ മൈ ഗസ്റ്റ്” എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഫിലിപ്പിന്‍ സുന്ദരി ബോര്‍ഡിംഗ് പാസ്സുകള്‍ സ്റ്റാമ്പ്‌ ചെയ്തു തന്നു.
“വെല്‍ക്കം മാഡം ആന്‍ഡ്‌ സര്‍, എന്‍ജോയ്”.
അകത്തേക്ക് കയറിയ റസിയ ഞെട്ടി നിന്നു.
“അയ്യോ ഹോട്ടെലില്‍ ഒന്നും കയറണ്ട നമുക്ക് പുറത്തിരിക്കാം”.
“പൊട്ടി പെണ്ണേ ഇത് ഹോട്ടല്‍ ഒന്നും അല്ല. ഇതാണ് ലോഞ്ച്. ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ്സ്‌ യാത്രക്കാര്‍ക്കുള്ളതാണ്. ഫ്ലൈറ്റ് ടൈം ആകുന്നതു വരെ ഇവിടെ വിശ്രമിക്കാം”.
തിരക്കൊഴിഞ്ഞ ഒരിടത്തേക്ക് പോയി പതുപതുത്ത സോഫയില്‍ അമര്‍ന്നിട്ട്
