വളരെ സന്തോഷമുള്ള ദാമ്പത്യമാണ് അവരുടേത് ഒരു കാര്യം ഒഴിച്ച് കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ ഏഴ് വർഷമായി ഇതുവരെ ഒരു കുട്ടി അവർക്കായിട്ടില്ല. ഒരു കുട്ടിക്കായി അവർ പോകാത്ത അമ്പലങ്ങൾ ഇല്ല കാണാൻ ഡോക്ടർമാരില്ല. പലരും രവിയുടെ പ്രേശ്നമാണെന്നാണ് പറയുന്നത് പക്ഷെ അത് കേൾക്കുന്നത് രവിക്ക് തീരെ ഇഷ്ടമല്ല. സ്കൂൾ അദ്ധ്യാപകൻ ആയതുകൊണ്ട് ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികളെ സ്വന്തമായി കണ്ടു രവി തൻ്റെ വേദന പയ്യെ മറക്കാൻ ശ്രേമിക്കുമായിരുന്നു. പക്ഷെ സീതക്കു മനസ്സിൽ നല്ല വേദന ഉണ്ടെങ്കിലും ചുറുചുറപ്പോടെ നടക്കുന്നത് കണ്ടാൽ അങ്ങനെ ഒന്നും തോന്നില്ല. രവിയെ വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ സീത ഒന്നും പുറത്തു കാണിക്കിലായിരുന്നു.
ഇവരുടെ വീട്ടിൽ കുട്ടികൾ ഇല്ലെങ്കിൽ എന്താ അയിലോക്കത്തെ വീട്ടിൽ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് നാല് വർഷമേ ആയുള്ളൂ കുട്ടികൾ ഇപ്പോൾ മൂന്നായി. തമാശക്കായി രവി സീതയോടു മിക്കപ്പോഴും പറയാറുണ്ടായിരുന്നു. അയിലോകത്തെ പുള്ളിക്ക് ഇതുതന്നെയായിരിക്കും പണി ഹോ..ഇനി സീതയെ അവിടെകൊണ്ടുപോയി ഒന്ന് ചവിട്ടിച്ചാലോ ചിലപ്പോൾ ഇവിടെയും കുട്ടി ഉണ്ടായാലോ എന്ന്.
ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് സീതക്കു തീരെ ഇഷ്ടപെടാറില്ല, കുട്ടി ഉണ്ടാവുകയെണെകിൽ അത് രവിയെട്ടന്റെ കുണ്ണ കയറിയിട്ട് മതി അല്ലെങ്കിൽ ദത്തെടുക്കാം എന്നാണ് സീതയുടെ വാദം
ഭാഗം 2
കുറച്ചു വൈകി ആണെങ്കിലും രവി സ്കൂളിൽ എത്തി രാവിലെ തന്നെ ഓടിപ്പോന്നതല്ലേ ഒന്ന് മൂത്രം ഒഴിക്കാമെന്നു രവി വിചാരിച്ചു. പക്ഷെ സ്റ്റാഫ് ടോയ്ലറ്റ് എന്തോ പ്രെശ്നം കാരണം പൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു ബോയ്‌സിന്റെ ടോയ്ലറ്റ് ആണെങ്കിൽ അടുത്ത കോമ്പൗണ്ട് ഇൽ ആണ്. വേറെ എന്ത് ചെയ്യും രവി അടുത്തുള്ള ഗേൾസ് ടോയ്‌ലെറ്റിൽ ഒന്ന് എത്തി നോക്കി ആരെയും കാണുന്നില്ല അവിടെ തന്നെ കയറിയാലോ . അല്ലെങ്കിൽ ഒന്ന് മൂത്രം ഒഴിക്കാൻ അത്രേ ദൂരം പോകേണ്ട.
ചുറ്റുപാടൊക്കെ ഒന്ന് നോക്കി രവി പയ്യെ ഗേൾസ് ടോയ്‌ലെറ്റിൽ കയറി
ആദ്യം ഒരു ചെറിയ മുറി കയ്യ് കഴുകാനുള്ള പൈപ്പുകൾ മറ്റും ആണ് അതുകഴിഞ്ഞു ഉള്ളിലേക്ക് രവി കയറിയപ്പോൾ അവിടെ ചെറിയ രണ്ടു കുട്ടികൾ മൂത്രം ഒഴിക്കുന്നുണ്ട്, കുട്ടികളെ കണ്ടു രവി ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും ചെറിയ കുട്ടികളല്ലേ തന്നെ ഒറ്റികൊടുക്കില എന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചു. കുട്ടികൾ ഇരിക്കുന്നത് മറ ഇല്ലാത്ത മൂത്രം ഒഴിക്കുന്ന ഭാഗത്താണ്, അതിനോട് എതിര്ഭാഗത്തു ടോയ്‍ലെറ്റുകൾ സ്റ്റാൾ രൂപത്തിൽ ഉണ്ട്. അതിൽ ഒന്നിൽ രവി കയറി മൂത്രം ഒഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. രാവിലെ മുതൽ പിടിച്ചു വച്ചതല്ലേ ഒരുപാട് ഒഴിക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു വലിയൊരു ഭാരം ഇറക്കിവച്ചപോലെ തോന്നി രവിക്ക്.
