‘ആവശ്യം ഇല്ലാത്തത് ആണോ അപ്പോ നിങ്ങൾ പറയാറുള്ളത്.. മ്മ് മനസിലായി..’
ഞാൻ അവളെ മാക്സിമം ഇറിറ്റേറ്റ് ചെയ്യാൻ നോക്കി. അവൾ എണീറ്റ് പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ പുറകെ നടന്നു ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി
‘നിങ്ങൾ തമ്മിൽ റൊമാന്റിക് ആയി ഒന്നും സംസാരിക്കാറില്ലേ.. ഇത്രയും നാളായിട്ടും. രണ്ടും ചേരുന്നത് തന്നെ..’
‘അർജുൻ എനിക്ക് ഇതൊന്നും ഇഷ്ടം അല്ല. നീ ഈ ചോദിക്കുന്നത് ഒട്ടും ഇഷ്ടം അല്ല..’
ഇഷാനി ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു
‘ഇഷ്ടം അല്ലെന്ന് വച്ചാൽ എന്താ.. ഇതിനോട് ഒന്നും താല്പര്യം ഇല്ലെന്നോ.. അതോ.. റൊമാൻസ് ഒക്കെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ആണോ..?
‘അർജുൻ നീ ശരിക്കും എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് വാങ്ങിക്കും.. ഞാൻ വെറുതെ പറയുവല്ല..’
കണ്ണുരുട്ടി കൊണ്ട് ഇഷാനി പറഞ്ഞു
‘നിനക്ക് പറയാൻ നാണം ആണെന്ന് അറിയാം. രണ്ടും നല്ല റൊമാൻസ് ആയിരിക്കും. മിണ്ടാപ്പൂച്ച കലം ഉടയ്ക്കും എന്നല്ലേ..’
അത് പറഞ്ഞതും ഇഷാനി കൈ നീട്ടി എന്റെ കയ്യിൽ ഒരടി തന്നു
‘ഇതെന്തിനാ അടിച്ചത്. ഞാൻ കാര്യം അല്ലേ പറഞ്ഞത്..’
‘നിനക്ക് കുറച്ചു കൂടുന്നുണ്ടേ..’
അവൾ എന്റെ അടുത്ത് നിന്നും ഒഴിവാകാൻ ശ്രമിച്ചു
‘ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇല്ലാത്തത് വല്ലോം ആണോ.. ഇനിയിപ്പോ നീ പറഞ്ഞത് സത്യം ആണേൽ തന്നെ ഇതൊക്കെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു സാധാരണ അല്ലേ.. അതിനും നീ എന്തിനാ ചൂടാവുന്നെ. നിങ്ങളുടെ പ്രൈവസി ഞാൻ പറയുന്ന കൊണ്ടാണോ.. എങ്കിൽ നിർത്താം..’
‘നീ ഒന്ന് നിർത്തുവോ.. എനിക്ക് ഇഷ്ടം അല്ല ഈ ടോക്..’
‘ഞാൻ ഇനി ഒന്നും പറയുന്നില്ല. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു റൊമാൻസ് ആകുമ്പോൾ നീ ഞാനീ പറഞ്ഞത് ഒക്കെ ഓർത്ത് ചിരിക്കും..’
‘എനിക്ക് ആരെയും കല്യാണവും കഴിക്കണ്ട.. ആരുടെയും റൊമാൻസും വേണ്ട..’
ഇഷാനി പൊട്ടിത്തെറിച്ച പോലെ പറഞ്ഞ. എനിക്ക് പെട്ടന്ന് ഒന്നും മനസിലായില്ല
‘കല്യാണം വേണ്ടന്നോ.. അതെന്ത് പറ്റി..?
എന്റെ ചോദ്യത്തിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറി അവൾ പോകാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിർത്തിയപ്പോൾ അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ വിഷമിക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു
